zondag 12 oktober 2014

TELE 2



Wat een waardeloze instantie is dat Tele2.
De eerste drie weken van ons contract van 1-1-2014 t/m 23 januari geen verbinding, dus geen computer, geen televisie en geen telefoon, tenminste geen vaste lijn. Als het voor een paar uur of een dag is is het te overzien, maar nu hebben we de laatste twee maanden regelmatig dat de tv komt stil te staan qua beeld, vervolgens zwart word en dan pas na een minuut of vijf weer gaat werken.
Geen reacties op klachten, geen excuses en ook geen vergoeding voor extra gemaakte kosten met je mobiele telefoon.
Nu hebben we geen verbinding sinds twee dagen, en we hebben het geluk dat we even kunnen meeliften op de Wifi van een van onze buren, zodat we toch de post kunnen zien en het hoogstnoodzakelijke kunnen doen.

Els en ik hebben dan ook besloten ons contract per 31 december, de eerste datum dat het kon te beƫindigen met Tele2.
Kijk alle maatschappijen hebben wel eens wat, en dat schijnt niet te voorkomen, maar bijvoorbeeld online, orange  en het had daarvoor nog een andere naam, waar we heel lang bij zijn gebleven is heilig in vergelijking met Tele2.

Ik hoop echter dat omdat het weer op zo’n lastige datum is, 31 december dat het wel wat vlotter zal gaan als afgelopen jaar bij Tele2. We hopen er maar op, en nu is het wachten op wanneer we weer een eigen verbinding hebben.


Gegroet.

vrijdag 10 oktober 2014

GRUNGE


Volgens Leon Verdonschot ‘De Groene Amsterdammer’:
Een zangstijl, waarbij een zanger opeens klinkt als een gorilla die heeft gegorgeld met glasscherven.
Dit filmpje uit You Tube uit America’s got talent begint ‘lief’ even doorkijken.

donderdag 9 oktober 2014

Eten.


Vandaag staat alles in het kader van: eten. Na de lange wandeling met Jesse ging ik naar de markt op het Vissersplein in Rotterdam. Klinkt verder dan het is en het is de buitenlandse markt. Ik vind het leuk daar. Ik kijk en bevoel en betast de groente. Dat mag hier. Iedereen doet het en ik weet nu precies wat ik krijg. Dat gebeurt niet overal. De Schiedamse markt toont alleen kramen met prachtige groentes maar ik mag er niet aankomen en wanneer ik iets bestel komt het uit een kist die ik niet kan zien. Soms heb ik dan troep in mijn handen wanneer ik thuis ben en weer terug te gaan. Daar heb ik geen zin in. Maar; de suger snaps zijn voorgekookt. De puntpaprika’s zijn gegrild en liggen nu in een plastic zak. Later ga ik ze ontvellen. Straks ga ik de rode kool snijden en aardappels schillen want we eten rode kool stamppot met of een bal gehakt of rookworst. Ik heb nu al voorpret. 

woensdag 8 oktober 2014

De wind in de wilgen (strip)


Een aantal jaar geleden gaf Roen me 4 stripboeken “De wind in de wilgen” cadeau. Samen zijn we grote stripliefhebbers. Ik werd gelijk verliefd want de tekeningen zijn prachtig. Elke tekening is een klein schilderijtje. Ik ben ook een liefhebber van het Engels/Iers en Schots landschap. De tekeningen doen dit unieke landschap hier goed recht. De strip is getekend door Michel Plessix en is gebaseerd op een kinderboek geschreven door Kenneth Grahame. Ik dook in You Tube en tot mijn verassing zijn er veel meer liefhebbers. Het is in vele talen uitgegeven en tekenfilms van gemaakt. Dus het is de moeite waard om You Tube door te neuzen wanneer je van dit genre houdt. http://nl.wikipedia.org/wiki/De_wind_in_de_wilgen vertelt hier meer over. 

dinsdag 7 oktober 2014

Pas de deux


Tijdens de Vakantie was er een kleine verbouwing in de keuken. Er is een plank opgehangen. Eigenlijk is het werkje van niets en heeft toch gevolgen. We hebben namelijk een kleine keuken. Een hele knusse keuken. Zo eentje waarin we als we beiden koken samen de pas de deux dansen. Lastig tijdens onenigheden. Gebeurt de beste en reuze gezellig als alles goed is. Dan wil ik geen grotere keuken hebben. Maar het houdt wel in dat alles een vaste plek heeft en wanneer die verandert er heel wat gepast en gemeten moet worden.


maandag 6 oktober 2014

De wereld ziet er anders uit

Giethoorn
Wanneer je op een schip zit en vaart. Zo waren Roen en ik een dagje uit met de ANBO naar Giethoorn. We gingen met de bus eerst naar Elburg, de geboorteplaats van een oude vriendin. Een leuke kennismaking met een deel van haar jeugd. Daar nuttigden we koffie met gebak. We gingen verder naar Giethoorn waar we beiden nog nooit waren geweest. Een prachtig dorp maar het maakte me sterk denken aan Volendam, dat volkomen gecommercialiseerd is. Leuk om door te varen en te fotograferen maar wat ben ik blij dat ik daar niet woon. Huizen met rieten daken. Niet te betalen en bijna niet te verzekeren. We waren wel in de goede tijd van het jaar want in de zomer kun je over de hoofden lopen. Vooral Chinezen schijnen hier dol op te zijn. Ik heb dus een leuke fotoreportage geschoten. Roen had zijn eigen toestel bij zich en deed met me mee. Later heb ik ze verwerkt en een mapje waarop onze medereizigers staan naar de voorzitter gestuurd die ons bijna direct zijn dank terug zond. Ik ben benieuwd welke foto’s hij gaat kiezen voor het ANBO magazine. 

zondag 5 oktober 2014

Zondagochtend.

Een mooi plaatje geschoten in Blijdorp Zoo

Ons ritueel is achter de kiezen
Mijn lief zet een dvd op.
Eens hadden we vele lp’s
Allemaal, stuk voor stuk, met de hand uitgekozen
Nieuw uit de winkel of van de rommelmarkt.
Ik schat zo’n 1243 zegt mijn lief
Voor het verhuizen vonden we een man
wiens liefhebberij was lp’s op de dvd’s te branden
Hij zag slecht en hiermee doodde hij zijn tijd
Zijn vrouw was blij want hij had wat te doen en lette niet constant op haar.

Nu, dank zij mijn BAHA herontdek ik die muziek weer helemaal opnieuw. 

vrijdag 3 oktober 2014

Roen, mijn held


Sinds die nieuwe Baha verandert alles. Het linker gehoortoestel had het begeven,  dachten we. Roen keek,  en zag dat die nat was. We hadden een droogbox gekocht. Hij stopte het erin en na 2 ½ uur was die droog, verwijderde het roest en hij deed het. Ik hoor nu stereo! Prachtig. Dat doet me goed na het lamlendig gesprek met de audioboer waar ik vroeg waarom hij geen droogbox had aanbevolen> Ze staan in de etalage was zijn antwoord. Ik wist toen niets van deze apparaten, en er zijn altijd dingen waarbij je het van de voorlichting moet hebben, want die zijn nieuw voor je. Pissig gingen we de zaak uit. Ik dacht gelijk aan de zin: Die zien we nooit meer terug. Stommerd.