Effe relaxen.

Roen was zo lief om mijn winkeldienst over te nemen. Dit is geen werk voor hem maar dit is effe relaxen. Zo samen met Goran de thema tafel te updaten, te praten over zijn nieuwe huis. We zijn zo vaak verhuisd en zijn ook niet altijd groter gaan wonen. Dus voeren we Goran met allerlei tips om zijn huis zo groot mogelijk te laten lijken. Hij let ook op de centjes. Wij vinden dat wijs. Hij let goed op en neemt hetgeen mee wat hem aanspreekt. Misschien gaat Goran met ons mee naar de vlooienmarkt op de Blaak. Hier zal ik nog wel vaker over schrijven. En ik dan? Kleine huishoudelijke dingetjes waardoor ik helemaal niets hoef te doen behalve stomme spelletjes spelen, blogje schrijven, Roen wakker maken met koffie, Jesse uitlaten en mijn neus met zout water te snuiven om die te desinfecteren. Alles is dan leuk. Ik heb mijn e reader opgeladen alleen zagen we iets wat we nog nooit hadden gezien. Moet dus verholpen worden maar dit komt later. 

Mijn neus is vrij!

Zo zaten wij bij de KNO arts. Ik op de behandelstoel en Roen op een gewone. De pleister die de draadjes van een grote tampon van zo’n 8 cm lang in elk neusgat was er één. Hij haalde ze eruit en ik kon weer gewoon ademhalen. Ik moet nu 3x per dag zout water insnuiven. Kom ik ook wel teboven. Nu ga ik gewoon genieten. 

Queen Jesse.

Ze heeft vandaag een nieuwe kussen gekregen. Dat vindt ze maar niks! Weg luchtjes! Weg het geritsel wanneer zij zich omdraait! Dat de baas zich hieraan stoort? Onzin. My name is Queen Jesse en mijn onderdanen hebben MIJN TROON weggedaan. Hoe durven zij! Nu ligt ze ongemakkelijk op haar nieuwe troon en voelt zich niet happy. Dit hebben we wel vaker gedaan en ze zal er weer aan wennen. Tronen slijten snel met haar scherpe nagels. De foto boven laat haar nog in gelukkige tijden zien. 

Gisteren

Vroeg opstaan, toch een beetje te laat.

Niet eten, geen koffie en klein slokje water + verpulverde pillen

Suf zitten in de metro.

Lopen over het Oostplein naar het Havenziekenhuis.

Melden aan de receptie.

Naar de 4^de etage.

Intakegesprek.

Naar mijn bed gebracht en omkleden.

Roen gaat weg.

Wachten.

Naar de 3^de etage in de prepkamer en er wordt in mijn hand geprikt.

Handjes schudden.

Dokter komt langs.

Naar het Ok

Nog meer slangen om te kijken of mijn hart nog klopt en bloeddruk meten.

Krijg een masker over mijn neus en het infuus wordt gevuld.

Wel te rusten

Wordt langzaam weer wakker en naar boven gebracht.

Dokter komt lang en verteld van het geworstel van het infuus.

Dit wordt vervolgd.

En toen was er koffie met brood!

Héél vroeg.

Vanmiddag gebeld om te horen hoe laat ik me bij hen mòet voegen. Het is héél vroeg geworden. Ik wordt geacht om 7 uur aanwezig te zijn. Roen en ik keken elkaar met grote ogen aan en hij verwoordde het met een grom. 7 uur! Wat vroeg! Dan ben ik weer eerder thuis. Stel je voor dat ik om 4 uur des middags daar moet zijn, dan wordt het weer lang wachten. Bijna heel de dag wordt het dan niet eten en 3 slokjes water. Dat is dan ook niet leuk. Komt goed, zoals er tegenwoordig word gezegd. We zien wel. Roen had zijn eigen conflict met Ben sinds zijn nieuwe telefoon moet hij van alles down loaden en het ging niet met onze eigen wifi, dus was de rekening binnen 3 dagen € 400,- Roen ging aan het bellen met Ben en zijn medewerkers legden het allemaal heel rustig en vriendelijk uit. Moest wel gebeuren anders kon hij mij niet bellen. Hij heeft een ander abonnement genomen en kan dus van alles appen.  Met horten en stoten worden we steeds wijzer, hopen we. 

Zomer in de stad

http://youtu.be/m648v4s5sFc Zij zeggen/zingen het; het zomergevoel! 

30 Jaar geleden.

Het was 30 jaar geleden toen ik Roen leerde kennen én zijn beste vriend en dat klikte niet. Totaal niet. Het was toen zo’n iemand van wie ik dacht: Met hem als vriend heb je geen vijand nodig. Zoals hij mijn lief behandelde, daar lustten de honden geen brood van dus de vriendschap tussen die 2 beklijfde niet. Opeens werd er een uitnodiging naar ons gemaild om met hem en anderen zijn 50^ste verjaardag te vieren. Hij bleek in Amsterdam op een woonboot in de grachten te wonen. Helaas, Roen moest werken. Maar later nam hij weer contact op en hij wilde ons graag zien. Dus gisteren kwam hij langs en het was een heel ander mens! Hij had ook een langdurige relatie en drie kinderen + een goede baan op 10 min. fiets afstand. Na de koffie nodigde hij ons uit om naar Hoek van Holland te gaan met zijn auto. Lekker luxe. Het was erg rustig op het strand en dat in de zomer. Ik benijd de strandpaviljoens niet. Voor hun is dit een rot zomer. Ook Jesse genoot van het onverwachte strandfeest. Tijdens het wandelen werd er veel gepraat en dit is vreemd voor hem, vertelde hij. Normaliter is hij een stille man en dat hij dit met Roen kan delen vind hij waardevol en het is hun verleden dat ze samen delen. Later zijn we een lekker visje gaan eten en ging het gesprek weer verder. We gingen naar huis en we hopen alle drie dat er een vervolg komt.

In de medische mallemolen.

De datum is geprikt en dinsdag de 9de is het zover.

Maar voor het zover is moest er nog het een en ander nog worden gedaan.

Naar de anesthesist, lijstjes invullen, bloeddruk gemeten. Deze was erg hoog.

Naar de SEH, daar lag ik 1 uur lang aan een automatische bloeddrukmeter en de waarden waren goed.

Hartfilmpje gemaakt

Bloed werd afgetapt.

Weer naar de anesthesist. Onderzoek werd afgemaakt. Pamfletjes gekregen.

Volgende week maandag bellen voor de juiste uur.

Roen is thuis want het is een dag opname.

Thuis afspraken afgezegd.

Hondje uitgelaten en wat gegeten. Roen heeft ook gebeld.

Alles is dus gereed voor de spannende dag.

De kogel is door de kerk

 Er is een besluit genomen. We waren vandaag bij de KNO in het Havenziekenhuis. Het blijkt dat ik bijna 32 jaar of langer een chronische ontsteking in mij gezichtsholtes heb. Na een antibiotica kuur van 5 weken blijkt dat het niet heeft geholpen. Dus moet ik onder het mes. Ik ben benieuwd en zoals het dan altijd gaat, ben ik er even nog slechter aan toe dan toen ik begon. Maar.. Ga ik weer meer ruiken en misschien wordt mijn stem ineens héél anders?! Morgen zien we de arts die hierin is gespecialiseerd. Spannend!

Afscheid.

Hoe vaak nemen we afscheid. Dit klinkt wel erg triest maar vergeet niet dat er tegelijkertijd iets nieuws op onze weg komt. We nemen afscheid van oude liefde en vinden er weer iemand anders of jezelf voor terug. We nemen afscheid van de onstuimigheid van onze jeugd en we zijn daarom niet zo snel op de kast te krijgen. We nemen afscheid van ons oude huis en ontdekken ons nieuwe appartement. Nu ga ik mijn abonnement van “Trouw” opzeggen. Het geschenk, mijn ipad heb ik binnen. Ik zal het vele leeswerk dat Trouw me heeft geschonken missen maar nu heb ik meer tijd om zelf aan de slag te gaan met de computer te gebruiken voor een zelfstudie van de moderne kunst, maak ik mijn eigen kunst en weet ik veel wat er op mijn pad vindt. Ik zie het wel dus vaarwel “Trouw”. Wie weet zien we elkaar weer als er weer een nieuw geschenk en korting aangeboden wordt.