Nahijgen.

Er zit een heel moe manneke naast me. Nahijgend van de lange strijd van bijna 6 maanden achter zijn kiezen. Een gevecht met zijn leidinggevende. Welles, nietes. Het bouwde zich langzamerhand op. Het leek op een morbide dans tussen hen tweeën. Zo van 1 stap naar voren en 2 stappen naar achteren. Zij was niet aanwezig om het uit te spreken want zij is een grote fan van de regels  a. Zij heeft altijd gelijk en regel b wanneer dat niet het geval is dan ga je terug na regel a. Een actie nodigt uit tot reactie en ik zag zijn stemmingen zoals in een achtbaan. Een kloppende bonk achter in zijn keel door het gebonk van zijn hart. Ik stop hem meestal want die reactie, de boosheid tonen maken hem zwak en ik zag haar instaat om hem naar zijn keel te grijpen. Langzaam daalde de spanning tot er weer een actie  harerzijds en het begon weer. Machteloosheid, woedde, verdriet vrat hem levend op en met zijn vermaledijde ziekte kan hij hier slecht tegen en als gevolg daarvan een gevecht tegen de pijn in zijn lijf. Gisteren was de apotheose aangebroken en zaten ze beiden elk met hun eigen “steun in Bange dagen”, de voorzitter en notulist en 2 leden van de commissie die waren aangewezen door de raad van bestuur. Nu zoekt hij rust om zijn vermoeide lijf heel langzamerhand de rust te gunnen die het zo nodig heeft. Hij kan niets meer doen. Alleen het lange wachten op het oordeel van de wijze mensen die naar hen luisterden.    

HOORZITTING II

Door HOT 

Ik had vanmiddag de hoorzitting met mijn baas en de klachtencommissie. Ik werd inderdaad bijgestaan door iemand van de vertrouwenspersonen. Het was doodeng. Twee afgevaardigden die daar zaten namens de Raad van Bestuur en een voorzitster, een notulist, de beklaagde, mijn leidinggevende en haar vriendin van P&O, de man die er was om mij bij te staan en ikzelf. Er was eerst verwarring over het tijdstip en ik was er dus te vroeg. Goed voor de zenuwen. Een uur later begon de zitting. Als aangever van de klacht zat ik tegenover de klachtencommissie. Links zat mijn leidinggevende met iemand van P&O die haar bij stond, en de notulist. Er werden heldere vragen gesteld die lang niet allemaal gemakkelijk te beantwoorden waren. Mijn verhaal was vrij simpel, en mijn leidinggevende poogde de commissie  te overtuigen dat ik toch verantwoordelijk was ondanks het feit dat ik en het medicijn niet verstrekt had en ook niet afgetekend had. Het feit dat de verantwoording door mijn avondcollega al was overgedragen was aan de nachtdienst en die op haar beurt de medicatieboeken gecontroleerd had en geconstateerd had dat alle medicijnbakjes leeg waren en dat tegen mij vertelde had ik niet moeten vertrouwen, en volgens haar had ik desondanks toch zelf de boeken nogmaals moeten controleren, ondanks het feit dat het kwart over 23.00u was.
Ik snap dat het een lastig volgbaar verhaal aan het worden is maar het komt er mijns inziens op neer dat als er incidenten zijn protocollen niet altijd werken.
Toch is er ondanks het gevoel heb dat ik mijn verhaal ook goed heb kunnen en mogen verwoorden nog geen uitspraak. Daar heeft deze commissie volgens hun protocol nu ook weer 8 weken de tijd voor.
Wel werd ook overduidelijk dat mijn leidinggevende een ontzettend star mens is en ik denk dat dit mijn kansen op een overwinning groter maakt, maar dan blijft de volgende vraag. Kan en wil zij nog met mij werken?
Ook hier weet ik het antwoord niet op, en dat zal de ervaring uitwijzen. Wel zij ze dat ze het verschrikkelijk vond om aangeklaagd te worden. Ik kan jullie wel vertellen dat zo'n zaak aanspannen ook niet in mijn koude kleren is gaan zitten. Ik ben kapot.
Waar ik wel blij mee ben is dat ik deze zaak nu achter me heb al is de uitslag er nog niet. Nu alleen het afwachten nog.

Gegroet, in deel III de uitslag van dit bloedstollende geklooi.

Vandaag

vandaag is het zover. Hot is onderweg naar Delft. Wordt vervolgd.

HOORZITTING

DOOR HOT

Hot heeft al een tijd niks meer vanzichzelf laten horen. Vandaag toch maar even een bericht. 24 December 2012 kreeg Hot een waarschuwing voor iets waar hij niets mee te maken had. Dik veertien dagen later volgde een soort van voorzichtig excuus, maar 29 januari 2013 herhaalde dit zich. Hij kreeg een waarschuwing voor iets waar hij geen enkele verantwoording droeg, en sterker nog indirect kreeg hij de opdracht van zijn leidinggevende om valsheid in geschrifte te plegen. Hierop werd hij kwaad en verscheurde de waarschuwing zonder de kans te krijgen uit te leggen wat er zich nu precies had afgespeeld. Gesprekken volgden, ook met de leidinggevende van de leidinggevende, die me vervolgens adviseerde naar P&O te gaan. Daar vriendelijk geholpen bij het schrijven van een protestbrief en voorlichting gekregen ovr wat ik eventueel verder kon doen. Zo gezegd zo gedaan. Een officiele klacht ingediend tegen mijn leidinggevende en een gesprek aangevraagd met de klachtencommissie en de vertrouwenscommissie medewerkers.
Nu donderdag 30 mei is het uiteindelijk de dag van de hoorzitting. Ik moet om 14.00u in Delft zijn en als het goed is is daar ook diegene van de vertrouwenscommissie die mij zal begeleiden cq bijstaan. Tegenover mij zitten de leidinggevende met haar maat van P&O, de voorzitter en de klachtencommissie. Op de leidinggevende na allemaal onbekenden van me.
Ik had gevraagd om een zitting met de vertrouwenscommissie voor bemiddeling maar daar wilde mijn leidinggevende niet aan. Wat het nu zal worden weet ik niet. Wat ik wel weet is dat ik blij zal zijn als het voorbij is.
Zo'n conflict waarbij ik echt niet weet wat ik fout zou hebben gedaan en waar anderen zich ook verantwoordelijk hebben verklaard neemt griezelig veel energie van me die ik eigenlijk niet heb. Ik hoop dat er een werkbare situatie overblijft tussen mijn leidinggevende en mezelf.

Ik hou jullie op de hoogte.

Lijnenspel

Lijnenspel oftewel wat is dit. Deze foto is genomen op Kop van Zuid. Het is een deel van iets. Wie weet wat dit is. Degene met het juiste antwoord krijgt van mij een pluim op je hoed. 

Dinsdagmiddag de 28ste.

Dit duurt nog eventjes voordat hij er zó uitziet.

Merlijn is jarig! Hij is 39 jaar geworden en nu begrijp ik zo langzamerhand wat er bedoel wordt van de opmerkingen. Zoiets van “Ach, ach, wat word ik oud. Het zal wel wennen”. Roen is naar zijn werk. Jesse en ik hebben het gebracht en op de terugreis lag ik even op de grond. Ik werd vriendelijk opgetild en tijdens het laatste stukkie bleef ik maar mompelen dat het een wonder is dat ik tot nu toe alleen nog maar een enkel heb gebroken. Ik moet toch ergens een adresje vinden waar ik getraind wordt om te leren vallen zonder schade. Waar, oh waar vind ik dat plekkie. Zucht.  

Lezen, lezen, lezen.

Ik lees me de laatste tijd te pletter. We zijn voor 6 maanden tijd geabonneerd op de krant “Trouw”. Ten eerste is die nu voor de halve prijs en deze krant houdt in dat we veel leeswerk ontvangen + een kleine tablet. Daarnaast krijgen we met fikse korting “De Groene Amsterdammer” ook dit magazine bevat veel leeswerk. Er komen ook nog 2 bladen aan. Een over kunst en de andere ben ik vergeten. Gewoonlijk gaan de dagen snel maar nu gaan de dagen als een bliksemschicht voorbij. Ik lees over het nieuws en daarna weer over de achtergronden van het nieuws. Oké, toegegeven, ik heb er zelf om gevraagd. Maar dat door de recessie de normaal dure nieuwsmedia ineens betaalbaar zijn daarvan ga ik genieten zolang het duurt.  

Afvalmaterialen

Het is heel eenvoudig. Men neme; verweerde plastic, liefst door een boom gegrepen. Laten hangen door weer en wind. Maak daar foto’s van in allerlei standjes. Werp ze in het fotoprogramma van je pc. Gooi de mislukte foto’s eruit. Daarna stop je de foto’s een voor een voor je neus. Daarna snij en knip je de foto in een voor jou goed formaat en zorg dat de compositie in balans is. Daarna gooi je de filters erover heen en kijk welke kleurstellingen je het mooist vind en sla ze op. Let op dat je ze zodanig opslaat dat je ze terug kunt vinden, anders kun je een eeuwigheid zoeken voordat je ze weer vindt. Daarna maak je een eigen weblog en plaats je een foto bij je stukjes. Dit doe je zodanig dat de lezer of kijker niet van verveling in slaap valt. Veel succes. 

Robs Grote Verbouwing?

Wanneer het kan kijk ik graag naar dit programma op de zaterdag. Het gaat over planten en bloemen en is vaak een sprookje. Waarom? We hebben geen tuin. Wel een balkon. Mooie bloemen in de kamer in pot of vaas? We hebben katten. Dus, stop ik mooie bloemen in de vaas, onze grote Knul haalt ze er weer uit. We hebben wel wat planten. De ene wordt als kattengras gebruikt en de andere is het de vraag van “Doet die het of doet die het niet”. Dus maak ik mooie foto’s van planten en bloemen. Deze is mooi met een stuk wild beest erbij.  Deze blijft bloeien en de katten talen er niet om. Ik gebruik voor dit soort foto’s de macro lens. Het resultaat is soms heel dromerig. 

Incredible Stringband

We hebben een tijdelijk abonnement op Trouw. Heel veel leeswerk en ook recensies van o.a. muziek. Onwillekeurig moest ik denken aan een groep de Incredible Stringband. Het is een band uit Ierland. Hun muziek is uniek. Zo ging ik langs You Tube voor een wat kort nummer. Helaas, allemaal duidelijk uit de oude doos. Dus is het hele album geworden. http://youtu.be/DgQuVeMOyAk Het is heerlijke muziek om weg te dromen.