Rommelig.

Er gebeurt van alles in huis. Mensen komen, bellen, maken afspraken met ons. Kortom; we worden geleefd. Gisteren werd de Hydro pomp onder handen genomen door de onderhoudsmonteur. Deze verzorgen de waterdruk. Als voorzitter van de VvE zijnde moet ik hierop toezicht houden. In de middag  kwam de man voor een offerte van de verlichting op de gangen en brandgangen. Later had ik een controle bij mijn KNO arts die 2 recepten voor me uitschreef en over 6 weken weer terug. Morgen komen de mensen van de installateur om de contracten eventueel te tekenen. Even de kleine lettertjes lezen en vragen van ons beantwoorden. Ook zit de oud voorzitter mij in mijn nek te hijgen en hij schreef een brief aan alle bewoners om te vertellen wat ik allemaal niet goed deed. Een Simone schreef een hatelijk briefje terug omdat ze boos was voor mij. Lief. Ik had al een mooi briefje geschreven met lieve doch cynische ondertoon. Wat mij opviel was dat Simone op het schandpaal werd gehamerd en de brief van de oud voorzitter dan? Ach, werd er terug gezegd “Zo is die nu eenmaal, daar moet je niet opletten” Ik werd etwas pissig want alweer werd er een dubbele maatstaf gebruikt. Een man mag direct zijn, als een vrouw dat is dan wordt z3 gelijk een kenau uitgemaakt. Zucht. 

Stripliefhebber.

Ik ben en blijf een stripliefhebber. Ik ben er al aan verslaafd sinds ik de reeks van een prins verzamelde “Valiant” geloof ik. Dit werd in de zestiger jaren uitgebracht. Ook toen vergat ik de namen. Door de tijd heen kocht ik veel strips van de markt. 2^de Hands is toch goedkoper. Later in de U.S.A. kwam ik de comics tegen en vooral “Mad” is te gek. Lekker absurdistisch.  Later ontmoette ik mijn lief en hij werd ook met deze virus besmet. Alleen verzamelde hij systematischer en er ontstonden reeksen. We hebben er nu een hele kast vol met strips. Ook werden er boeken van een van mijn lievelingsschrijver en tekenaar aangeschaft. Hij schrijft voor een groot deel een autografisch waarin hij al zijn issues met een vergrootglas beschrijft. Hij maakt zichzelf niet mooier of slimmer dan anderen. Hij is een stakker net als de meeste mensen die struikelend en bijna vallend door het leven gaat. Zijn naam is R. Crumb en ik vond toch wat over hem op You Tube. Hij maakte ook muziek dat mijn minder bekoort. Maar, je kunt niet alles hebben. http://youtu.be/e4zaAiY5sTk Kijk en ik hoop met genot.

   

Summertime

Ella Fitzgerald & Louis Armstrong

Gisterenavond luisterden wij naar “het oog op morgen” waarin diverse mensen hun ultra zomerlied kozen. Uiteraard kwam Summertime  voorbij. Dit nummer is door een  ontelbare hoeveelheid mensen gecoverd. Ga maar even Googelen en je vindt ze. Deze uitvoering is van Ella Fitzgerald & Louis Armstrong. Twee monumentale reuzen in de helft van de vorige eeuw. Prachtig.   http://youtu.be/h3kQt14_5OQ  Hier kun je horen, dit is een prachtige uitvoering.  Helaas niet live. Maar wat wil je. 

A Man

A man of beauty is a joy forever.

Vrij vertaald van een bekende oud Engelse schrijver. 

Als bladeren in een herfststorm.

Maker: Noël Sies

Vandaag is er afscheid genomen van Gerrit Bohré. De familie was verrast en een beetje blij toen ze het prachtige blog geschreven door mijn lief lazen. Ik weet niet hoe ze dit blog hebben gevonden. Ze kenden niemand die van belang voor hem was in zijn huidige leven. Hij was eigenlijk een vreemde voor hen geworden en waren bang dat ze alleen bij zijn afscheid zouden zijn. Ze hadden hun jeugd samen gedeeld en geleefd met hun vader en moeder. Dit is het verleden dat ze samen hadden geleefd en gevormd. Later toen ze groot waren geworden , tenminste dat vul ik in, raakten ze elkaar kwijt. Nu, vandaag, namen ze afscheid van Gerrit en toch op een vreemde manier leerden ze hem weer kennen. Ze herkenden de vriendschap en ook liefde die hij met zijn vrienden en verzorgers deelde.  Het maakte mij denken aan mijn jeugdjaren. We waren een disfunctioneel gezin en deelden niet veel met elkaar. Mijn vader overleed op zijn 60^ste en mijn broer op zijn 35^ste . We gingen onze eigen weg, maar toch, vierden we onze moeder haar verjaardag en 1^ste Kerstdag. Onze moeder is niet meer. Wel vieren we elke 1^ste kerstdag gezamenlijk en ons gezin wordt steeds groter door de kinderen en weer hun kinderen. Roen zijn jeugd was goed en het gezin leek heel functioneel. Ze zien elkaar zelden of nooit. Met zijn zus heeft hij de beste band en met zijn broer wisselt hij zo af en toe een telefoontje. Deze gezinnen groeiden samen op en later scheiden ze zich als bladeren in een herfststorm.

We worden geleefd.

Zo heb je iets van algehele verveling. Alles is voorspelbaar en dus saai. Dan willen wat nieuws. Dan wensen we dat we op een prachtige bank liggen en onze slaven aan elke wens van ons willen vervullen. Leuk Els! Maar dit is een sprookje en je leven is geen sprookje. Behalve wanneer ik diep in de ogen van mijn lief kijk. Dit is weer een ander verhaal.  De laatste dagen en zijn we druk als bezige bijtjes. Er zit schot in de offertes van de Agpo Ferroli en warempel het begint erop te lijken. De oud voorzitter heeft op zijn eigen een niet wat je noem vriendelijke wijze commentaar gegeven. Ik heb er een prachtige brief aan hem gestuurd en onder meer te bedanken voor de vele tips die hij mij geeft.  Roen heeft veel response mogen ontvangen van zijn deel van het blog heeft geschreven. De familie van de overledene wist dit te vinden en te waarderen en waren blij ( voor zover je dan blij kunt zijn) dat hij dit heeft gedaan. Nu kunnen ze het contact van de nieuwe vrienden  van de overledene uitnodigen voor het afscheidsceremonie. Wij  werden uitgenodigd om hetgene wat hij heeft geschreven voor te lezen. Roen vindt het een hele eer. En dit is maar een klein deel van de drukte.  Maar alles blijft hetzelfde en verandert tegelijkertijd in het tijdstroom dat leven heet. 

Brave Koen en ondeugende Mick

Mijn jongste zoon Koen is een brave jongen van zeventien jaar. Hij is lid van de SP. (Je kan voor de gemeenteraad zelfs op hem stemmen.) Als jongste lid mocht hij, bij afwezigheid van Jan Marijnissen de nieuwe vestiging in Rotterdam openen. Hij is de beste van de klas (Een 10 voor maatschappijleer!) en in zijn vrije tijd werkt hij bij pretpark/speeltuin Plaswijckpark. Hij is door en door braaf. Van mij heeft ie het niet en streng zijn we ook niet. Hij heeft het van zichzelf. Hij ziet er niet uit als een socialist; meer een J0VD-er (Liberale jongere), al is hij links tot in zijn haarwortels.

Dit in tegenstelling tot mijn oudste zoon Mick, nu tweeëndertig en intussen een oppassende burger, maar toen hìj zeventien was, was het feesten, blowen, XTC, en elke nacht graffiti spuiten. (Toen was ik al gescheiden en hij woonde bij zijn moeder. Ik had er wel de zorgen maar weinig last van.) 

Koen is geslaagd (uiteraard) voor de middelbare school en is op talenvakantie gegaan. Dat is een talencursus, in zijn geval Engels, gecombineerd met een vakantie. Twee weken Malta. Voor het eerst alleen met het vliegtuig. Zijn moeder moest huilen bij het afscheid op Schiphol.

Af en toe hadden we contact via skype. Of zijn Engels beter geworden is weten we niet maar feesten kàn hij intussen. Als hij om 08:00 uur les had ging hij om 02:00 uur naar bed maar anders was het feesten tot 06:00 uur.

We hadden verwacht dat hij bruinverbrand terug zou komen want het was daar elke dag zonnig en 30 graden. Echter, hij was nog bleker dan toen hij wegging.

Heeft hij ten langen leste iets van zijn halfbroer en zijn vader overgenomen. Thuisgekomen is hij eerst achttien uur gaan slapen. Daarna was hij eigenlijk nog moe.

Hopelijk voor hem is hij morgen fit want hij gaat achtentwintig dagen aan een stuk werken bij Plaswijck.

Laaglander.

Ode voor de ventilator fabriek.

Ik zit

onder, achter en naast een ventilator.

Ze draaien met het geduld van jewelste

Heen en weer of in het rondte.

Lucht verplaatsten is het doel van hun bestaan.

Wij zijn dankbaar voor deze uitvinding

Gelukkig dat de mensheid verlost is van een waaier die door iemand

Van boven naar beneden wordt gezwaaid.

Alhoewel het wat elektriek gebruikt

Houdt hij het oneindig vol.

Ode aan de fabrikant die ons verlost heeft van de hitte en klammigheid.

Eeuwige roem is zijn deel.

Ook stil venijn

Ik wou dat ik de uitvinder was dan was ik nu “binnen"

In MEMORIAM Gerrit Bohré

Door Hot

IN  MEMORIAM  GERRIT  BOHRÉ

Ik weet niet precies meer wanneer we op mijn afdeling kennismaakten met Gerrit.

Hij was een buitengewoon fragile man van rond de vijftig kg.

Als je nog niet wist hoe oud hij was dan schatte je hem ergens tussen de zeventig en negentig. Hij kraakte en kreunde aan alle kanten, maar had een stel pretoogjes waarmee hij zelf met dit lichaam incluis een baard van weken alle aanwezige opgenomen dames van de afdeling zover kreeg dat ze zijn brinta maakten, zijn boterhammen smeerden, zijn lijf masseerden, en hem een soortement voorkeurs behandeling gaven.

Gisterenavond om ongeveer half elf kreeg ik een telefoontje van een van die dames die zich het lot van Gerrit extra aantrokken en dat liep vaak na opnames ook door in vriendschappen, boodschapjes, bezoekjes etc. Dat ze zojuist van de politie gehoord hadden die na een signaal van nog een oude medepatiënt de deur geforceerd hadden en hem dood aangetroffen hadden in zijn appartement.

Zij was in tranen en dat overkwam mij ook terstond. Ik had hem enkele dagen geleden ook nog aan de telefoon. Hij belde vanuit het Reinier de Graaf waar hij ook vaste klant was vanwege zijn longen. Oftewel zijn het laatste jaar nog maar een werkende long. Hij belde of hij bij ons terecht kon na het ontslag uit Delft om verder te detoxen. Ik moest hem neen verkopen. Toch was ons laatste contact een fijn contact waarbij hij alweer zinspeelde in een potje scrabble me mij.

Zo was hij een der trouwste klanten van de fam. Nolet, waarvan hij de eindeloze reeks Ketel 1 af nam, de trouwste en vaakst en langstopgenomen patiënt van afd. Detox, een buitengewoon goede cliënt van Directzorg en een toppatiënt van Reinier de Graaf.

Zo gaf hij bij ons op de afdeling als hij daar dan tenminste nog toe in staat was muziek ”les” bijeenkomsten waarbij iedereen lol had, er gezongen werd en dit was meestal een behoorlijk bezochte club. Verder maakte hij en een aantal anderen nog muziek toen onze Zorgcoördinator afscheid nam.

Die muziek was een van zijn grootste hobby’s. Hij was in de zestiger en zeventiger jaren een van de bandleden van “Beautiful Garden”, een hippie groep waarvan hij de toetsenist was. https://soundcloud.com/gerrit-bohre Hier kun je nog veel van zijn laatste werkstukken vinden.

Verder wil ik nog zeggen dat Ik en mijn collega’s en ook vele van de klanten die hem hebben leren kennen hem zullen missen. Een markant mens met een enorme fantasie, een enorme woordenschat, (hij legde tijdens een gemiddeld scrabblespel toch tenminste drie 7 letterige woorden neer)en we kwamen samen tot giga scores.

Hij was mijn trouwste scrabble partner ooit, en ondanks ook zijn narrige momenten en zijn knorrige geluiden was het een heerlijk mens die helaas thuis in zijn eentje de eenzaamheid niet aankon, maar het was wat mij betreft een eer hem goed te leren kennen.

Goeie reis verder, eindeloze muzikant.

Een paar fragmenten uit zijn leven:

1e single — met Ger Van de Lagemaat, Dick Hegeman, Gerrit Bohré en Cor Gravestein.

2e single — met Ger Van de Lagemaat, Dick Hegeman, Gerrit Bohré en Cor Gravestein

1972 6 27 Beautiful Garden - Gerrit B nr 4 v l

Beautiful Garden 1974

1978 Beautiful Garden met Gerrit Links

Gerrit Bohré op het podium van GGZ-D in Delft

Beautiful Garden met hun eerst Ford Transit Bus

Beautiful Garden met Gerrit links boven

Beautiful Garden Met Band en DAF Band Bus

Beautiful Garden Nieuwjaarskaart

Beautiful Garden

DAF Bandbus van Beautiful Garden Bas Munne, Peter Vrieselaar, Joop Regoord, Marcel Karreman, Gerrit Bohre e.a.

G Bohre met baard en fles

Kolibrie 1976 G Bohre, D Hegeman, G vd Lagemaat, F Bergers, L Spoor Bissenden, L Donkers etc

Tot zover dit tribute to Gerrit Bohré

Hoezo Crisis

Ons appartementencomplex staat nu zo’n 15 jaar en er beginnen nu wat slijtingsproblemen te vertonen. Dus proberen we een aantal offertes te krijgen. Onze nu welbekende Agpo Ferroli (de fabriek van de Fyra)  vertoont nu grote mankementen. Het is nu zodanig dat als het langer gaat duren het gevaarlijk begint te worden. De bekende offerte die naar onze expert is verzonden? Nou we wachten nog steeds. Ook beginnen de lampen en armaturen niet zo lekker te branden oftewel ze branden in. Maak van de nood een deugd dus willen we led lampen en op de brandtrappen bewegingsmelders. Voor de kostenbesparing. Onze goedgemutste VvE beheerder vroeg aan een voor hem bekende elektricien of hij wilde komen kijken voor een offerte. Ook hierop wachten we nog steeds. De bel die we laatst lieten vervangen, nou dat gaat ook niet goed. Hij resoneert.  Dit is nu het laatste bedrijf waarop we wachten om te kijken wat er niet goed is gegaan. Vandaag nl zouden ze allemaal contact met ons opnemen. Het is nu 1 uur des middags en we hebben nog geen belletje gehad. Dus daarom de kop boven mijn stukje want ik dacht crisis ze zullen wel staan te popelen om toch geen kleine klus. Wordt dus vervolgd en we zijn benieuwd.