Ditjes en Datjes

Geen heel verhaal vandaag.

Losse fragmenten.

We zijn naar de longarts geweest vanwege ademhalingsproblemen.

Na een aantal onderzoeken is er niets gevonden

Alleen de achtergebleven schade na 22 jaar roken

We zijn blij en niet blij.

Waar komt die benauwdheid toch vandaan.

Zelf heb ik me voor een nieuwe cursus opgegeven

Een computercursus die ik van de gemeente cadeau heb gekregen omdat ik vrijwilliger ben.

Pezi heet het en het is een nieuwe presentatie techniek i.p.v. Powerpoint.

Wie weet kan ik dit bij mijn creatieve uitingen implementeren, om het sjiek te schrijven.

Tot morgen.

Wednesday

Ik heb vandaag mijn dag niet.

Zie mijn lief strompelen, hijgen, zweten en rillen.

Niks aan.

Heb vandaag echt maar een verplichting en die is niet slecht.

Volle verf uit de tubes knijpen op maagdelijk wit papier.

De kleuren zwart/wit.

Samen grijs.

Past bij mijn stemming.

Daarna een ander vel erop leggen en er met mijn handen over glijden, drukken en duwen.

Pagina's van elkaar rukken en kijken wat er te zien valt.

Soms met de steel van een kwast lijnen trekken.

Alles wegleggen en wachten tot het droog is.

Probeerde dit al met olieverf maar die droogtijd!

Ajajaj, zwaar onderschat.

Nu doe ik het met acryl verf.

Voor de rest schrijf ik dit stukje en ga dan in mijn boek duiken.

Vaarwel dag ik hoop dat je héél snel voorbij glijdt.

Flink schakelen

 

Flink schakelen.

Na een heerlijk weekend was het vanmorgen om 06.00u wel even schakelen, terug naar het werkzame leven. Een keer draaien, om 06.09u er uit. Pillen uitzetten, innemen, tanden poetsen, douchen, ontbijten, koffie en om 07.00u de deur uit. Gelukkig waren we om 10.00u richting slaapkamer gegaan, dus toch wel voldoende rust gehad. Wel wat spierpijn van onze te gekke wandeling aan het strand met Meisje en onze Limburgse vriendin. Oh, wat was ik achteraf blij dat de niet gevonden opblaaspomp voor de luchtbedden geen roet in het eten gooide. Wat voelde ik me stom, en ook dom omdat we dit niet gewoon klaargelegd hadden bij de voorbereidingen van dit weekend. Wat dat betreft ben ik wel veranderd ten opzichte van de oude Roen.

Ik denk dat de pillen hier een negatieve rol bij spelen. Daar komt bij dat ik meer op Els ben gaan lijken, niet letterlijk maar ik ben wel nonchalanter en minder precies geworden. Vergeet meer, etc.

Toch was het nu een heerlijk WE, en voelde ik me echt jarig, ontspannen en feestelijk. Een heerlijk feestje met veel lekkere hapjes, een heerlijke Tamil linzensoep, aangename discussies, fijne mensen, en ontzettend veel felicitaties. Daar helpt wel bij dat ik momenteel in een betere en stabielere fase van mijn leven zit, en daar ben ik ook erg blij mee. Toen ik gisterenmiddag even mijn computer opende na afloop van de feestelijkheden vond ik daar een enorme portie internationale felicitaties. Leuk.

Nu is het gewoon weer hard werken. Er was toch het een en ander binnen gekomen afgelopen vrijdag dus is het lastig om de hele stapel af te krijgen vandaag. Soms zijn de verwachtingen van de afdelingen waarvoor ik voor de patiënten die met ontslag gaan het een en ander aan nazorg of thuiszorg probeer te regelen compleet irreëel. Zo deed ik afgelopen donderdag een spoedaanvraag thuiszorg en dan sturen ze de mw. in kwestie vandaag al met ontslag. Ja, iedereen snapt dan dat ik nu nog niks heb kunnen regelen, maar worden vervolgens kwaad omdat het huns inziens te langzaam gaat. Ja, daar kan ik me niet veel van aan trekken. Ik zou iets meer overleg over de ontslagdatum met mij dan ook wel op prijs stellen. Maar ja, dat is niet aan mij.

Toch lukt het aardig.

Zo mijn pauzemoment zit er weer op, ik ga weer verder. Jeroen

Soepeltjes

 

De dag verloopt tot nu toe soepeltjes. Lekker. Het opstaan was even moeilijk om 06.09 maar toch, ik was om kwart over zeven op mijn werkplek en sindsdien aan een stuk door aan het werk. Goede telefoontjes en zo. Afspraken die gehouden worden. Er werd net door Antoinette en Adri een usb stick afgegeven met allerlei fantasy boeken er op voor Els, zodat ze weer volop voer heeft voor haar ereader. Waarom ze eigenlijk lid wilde worden van de Biep in Rotterdam is me ,eigenlijk een raadsel, want een boek heeft ze er nog niet geleend. Els voelt zich vandaag niet lekker. Ze heeft een wankeldag, dus heb ik gezegd dat ze ’t maar even rustig aan moet doen. Ik neem vanmiddag Meisje wel mee naar mijn fysioafspraak bij Bert. Ze kan dan even lekker rennen en gaat bij Bert lekker liggen wachten tot die klaar is met knaaien. Ik zit nu in mijn pauze even een broodje te eten en een stukje te schrijven. Ik keek ook even op facebook en zag dat ik mijn stukje over Healey, en Austin Healey op de dite van het Healey Museum gezet is. Ik vind dat toch wel erg leuk, en krijg van dat soort dingen altijd een gevoel van trots. Heb je interesse, hier kun je het vinden. http://myntransportblog.com/2015/02/08/donald-healey-motor-company-1945-the-cape-warwick-uk-austin-healey-england-uk-since-52/

Van mijn baas kreeg ik ook te horen dat ik as. Vrijdag vrij kon krijgen, zodat Els en ik de dag van daarna samen een beetje kunnen voorbereiden. Lekker.

Ik hou het hierbij, want er ligt nog genoeg. Groetjes. Jeroen

De veranderingen gaan duizelingwekkend snel.

Na mijn lijfelijke uitval ben ik deze week weer voor mijn volle werkweek terug op mijn plek, maar de vanzelfsprekendheid van de werkwijze die ik eindelijk aardig onder controle had is volledig foetsie. Ik moet nu bij iedere vraag die me gesteld word goed nadenken welke weg ik moet inslaan, en waar ik terecht kan met mijn vraag. Ik zet eerst mijn vraag op papier, zodat ik op een later moment in volgorde van binnenkomst kan uitzoeken welke route ik moet gaan volgen. Soms blijkt het veel gemakkelijker geworden maar omdat alle procedures pas sinds 1 januari ’15 behoren te werken zijn vele van die nieuwe systemen nog niet bereikbaar of werken ze nog niet naar behoren.

Momenteel kom ik thuis met enorme moeheid, maar ik ben toch wel tevreden over het feit dat ik het werk min of meer per dag af krijg. En daardoor slaap ik ook perfect. Het feit dat bleek dat het na bezoek aan het Maasstadziekenhuis bleek goed te gaan met de nieuwe schroef van Els speelt daar ook een grote rol bij. Kortom binnen korte tijd zijn de communicatiestoornissen achter de rug.

Ik krijg zojuist een koude rilling, want er komt me toch een hagelbui uit de hemel. BBbrrr.

Nog zo’n punt wat wel goed verloopt is zijn onverwachtse overgang van Windows 7 naar Windows 8. Mijn computer werkt inmiddels helemaal naar tevredenheid, alleen is het nog wel steeds nadenken over hoe ik waar kom, want ook daarbij is veel veranderd. Toch kon ik vanmorgen vroeg zowaar weer een blogje over Simca publiceren. Dat heeft een dag of vier stil gelegen en dat is zeer tegen mijn gewoonte. Al, Simca is natuurlijk al lang uit het beeld op straat verdwenen en het was een leuk merk om me mee bezig te houden. Ik heb een onverwachts mooi en uitgebreid blog kunnen schrijven en ben er echt tevreden over. Ik kan aanbevelen er ook even naar te kijken, want iedereen zal zich de typische Simca’s nog kunnen herinneren. Ook de vander van een toenmalig lagere school vriend had talloze van die Simca’s 1000 en dat was toch meer dan alleen maar een koekblik. http://myntransportblog.com/2015/01/29/simca-societe-industrielle-de-mecanique-et-carrosserie-automobile-1934-1979/?preview=true&preview_id=56986

Hier hou ik het bij. Mijn pauze zit erop, en ik heb nog meer dan genoeg te doen.

Groetjes                                        Jeroen