Nog een uurtje

nog een uurtje

Nog een uurtje,

Alweer een speciale dag. Het is vandaag 6 weken geleden dat Els geopereerd is, en alles is gelukkig goed gegaan. De periode dat ze alles voorzichtig moest doen is nu voorbij en ze is goed hersteld. Ook Jesse is weer definitief thuis, en ik ben bezig aan mijn laatste uurtje werk voor mijn vakantie. Heerlijk.

We gaan weliswaar niet weg of zo, maar ik vond het toch een zware tijd, al heeft Els steeds meer zaken weer overgenomen en zo, maar ik merk dat ik er toch aan toe ben. Zeker de laatste weken dat het zo warm en vooral zo vochtig was is het huis toch licht vervuild, maar daar brengen we nu snel weer verandering in. Vooral die idioot hoge luchtvochtigheidsgraad beneemt me letterlijk de adem. Ik hoop dan ook dat het binnen nu snel een beetje afkoelt.

Tot mijn verwondering heb ik alle liggende zaken kunnen afhandelen. Het was een hele stapel maar dat geeft een goed gevoel dat ik bij ben. Als ik terugkom zal er ongetwijfeld weer een stapel liggen, maar dat zien we dan wel weer. Voorlopig lijk ik het toch aardig onder de knie te hebben gekregen. En bij sommige ingewikkelde zaken was ik gewoon verbaasd dat ik er toch uitgekomen ben.

Ik ga nu nog even wat kleine zaakjes afhandelen en dan begint om half een mijn twee weken vrij. Yoechee.

Ik zal waarschijnlijk tijdens de vakantie ook regelmatig van me laten horen.    De Groeten    Jeroen

Hemelvaartsdag

Vandaag lekker vrij, een uurtje langer gelegen, mijn Chemo uitgezet en genomen, en ik had vanmorgen al gevoeld dat het weer enorm vochtig was buiten, gezien dat de pijn weer op het hoogtepunt was toen ik wakker werd.

Toch is het heerlijk vrij te zijn. Na het ontbijt zijn Els, Jesse en ik naar de Visserijmarkt bij het Marconiplein gegaan. Niet iedere verkoper was er, de Christenen onder hen lieten verstek gaan, maar er was meer dan genoeg om vis, groente, kaas, brood, fruit etc. goedkoop te kunnen aanschaffen. Het miezerde wat, maar aangezien we niet smelten kon dat geen kwaad. Ik vond het leuk  en gezellig om weer eens met zijn drieën te markten. Een half jaar geleden deden we dat nog 1 tot 3 keer p/w, maar sinds ik de morgens werk is dat achter de rug. Ook zoiets, ik merkte dat toen we de Metro namen ik daar al zeker een maand niet meer in gezeten had terwijl dat ook normaliter 3xp/w was gemiddeld.

Nu is het lekker om weer thuis te zijn, het is niet echt aangenaam buiten. Vochtig en benauwd, maar we trekken ons er weinig van aan. Wel zit ik nu met de Electro pleisters op diverse plekken van mijn schouders en nek om te kijken of we de pijn daar wat kunnen dempen. Ideale pleisters zijn dat, waar zowel Els als ik veel plezier van hebben.

Ik heb zowaar morgen ook vrij want ik heb de afgelopen weken op het MAC en op mijn nieuwe werkplek veel te veel uren gemaakt en die neem ik nu op vrijdag even terug. Maandag gaan we weer verder met het leerproces.

Ik heb de afgelopen dagen wel gezien dat Leni ook veel geduld heeft, zowel voor het invullen van de aanvragen, alsook voor het verzamelen van info, het wachten op telefoons die opgenomen moeten worden, het hangen in de wacht, het eindeloos knip en plakwerk waar de snelheid van de computer moeite mee heeft i.v.m. het zwaar verouderde en veel te volle computernetwerk. Al die frustraties zal ik er ook bij krijgen. Gratis en voor niks. Ik heb me voorgenomen  me daar niet te druk over te maken. Kan er toch niks aan veranderen.

Zojuist heeft Els drie crackers voor mijn neus neergezet, als lunch, luxe hoor, zelfs een met verse aardbeien. Kortom reden genoeg om een eind aan dit stukje te brengen.

Fijne dag allemaal en de groetjes

Jeroen