Nieuwe Profielfoto

Els had toen we laatst aan de maasboulevard waren een heel stel leuke foto’s genomen, en drong aan dat ik mijn foto op facebook eens verving. Nu had ze wel een beetje gelijk, want die foto stamt nog uit de tijd dat we nog aan de Rotterdamsedijk woonden, en de spierziekte Poli Myositis nog niet eens gediagnosticeerd was. We liepen in die tijd dagelijks met Ro, het vlinderhondje van Fie. Een van onze buurvrouwen die moeilijk liep, en Ro niet meer zijn welverdiende grote ronde meer kon geven. Meestal liepen we dan langs de maasboulevard en gingen even zitten op het Ponton wat daar ligt. Daar was in begin 2007 deze foto genomen. Kortom het werd ook wel tijd voor een wat reëlere foto. Bij het vervangen van die foto gisteren kreeg ik me toch een hoop reacties. Leuk, dat duid erop dat dit ook weer een goede foto is, en ja, ook mijn lachrimpeltjes zijn behoorlijk toegenomen.

Het is overigens nog best een behoorlijk karwei om overal je foto te wijzigen. Bijvoorbeeld bij Wordpress op http://myntransportblog.com  is het me nog niet gelukt.

Ik heb gisteren ondanks het voetbal toch nog een mooi blog geschreven over Carrosseriebouwer Medema, uit Appingedam, te Groningen. Ze gingen overigens al failliet in mijn geboortejaar 1960, dus echt historie uit de vorige eeuw.

Ik ben verder benieuwd of deze nieuwe foto ook betekent dat er wat minder contact verzoeken komen van jonge meiden die op me vallen en die ik keer op keer afwentel omdat ik Els heb en wil houden. Toch had het ook wel wat leuks. Ben benieuwd.

Sneak Preview.

Eindelijk is het er van gekomen. De grote lading foto’s uit mijn nieuwe toestel is leeggeschud in de pc. Het valt me gelijk op dat deze toch een stuk sprankelder zijn dan uit mijn oudere toestellen. Ik kijk er met plezier naar. Ik heb ze nog niet afgewerkt. Toch wilde ik een sneak preview tonen. Deze is van het tropisch carnaval in Rotterdam.

Een mooi bord van Corneille gescoord.

We zijn er alweer ingetrapt. Telkens, wanneer we afspreken dat we het zuinigjes gaan doen en we gaan naar de markt alwaar we de 2^de hands goederen passeren gaat het weer mis. Prompt worden we weer verliefd. Dit keer was het een heel mooi keramieken bord met een vogel van Corneille en een bord met pelikanen gemaakt door Ina Hartman voor Sanquin. Het komt bij Schoonhoven Keramiek vandaan. Ik moest vanmiddag weg. Toen ik thuiskwam had Roen al ijverig een van de borden opgehangen. Toch moeten we erg voorzichtig zijn bij de markt. Het valt me op dat telkens wanneer de bodem van de portemonnee in zicht is we dan de meest fantastische voorwerpen zien. Leren we het dan nooit?   

Familie

Spelen met Jesse 

Laatst was ik bij mijn zoon en zijn geliefden. Ik zag tot mijn blijdschap hoe zij samen met z’n drieën mijn kleinzoon klaar aan het stomen zijn voor de middelbare school want hij is dit jaar 12 jaar geworden en dit betekent dat hij naar een andere school gaat. Aangezien zij weer naar Arnhem terug verhuizen is dit belangrijk. Zijn kleren worden kritisch bekeken door zijn zus en de kinderkleding wordt aan het Leger des Heil gegeven. Ook zijn taalgebruik wordt aangepast. Hij is naar een zelfverdediging sport gestuurd. Ik geloof dat het Kra Maga wordt genoemd. Als dit niet goed is hoor ik het wel. Het is tot nu toe een klein tenger gebouwde jonge man en dus komt dit goed van pas. Wie weet hoe hij nog uitgroeit maar ik denk dat hij geen reus wordt.  Die zorgzaamheid van die 3 vond ik hartverwarmend. Ze vormen samen een blok tegen de boze buitenwereld en zo zou het altijd moeten zijn. 

Thematafel

Gisteren stond ik zoals gewoonlijk in de WW. Als etaleuse had ik de eer om de thematafel om te bouwen. Al doende met het leeghalen van de vorige thema liep ik heen en weer om alles een plakje te geven. In de kelder zag ik een aantal uilen naar me loeren. Ik dacht dus “Eureka”. In de winkel stonden er nog enkelen op de schappen. Dan volgt er natuurlijk het vinden van de juiste onderzetters, blokken hout en kistjes om de uilen op te laten vallen. Mijn collega vroeg of ze me kon helpen. Ik stelde voor dat ze wanneer de tafel klaar was ze zou gaan kijken hoe ze het vond. Daarna volgt het dreutelen. Het neerzetten, kijken, verplaatsen, kijken, opnieuw herschikken tot dan ik denk dat het af is. Riep mijn collega en dit keer was ze het met me eens. Ook staat er heel afwijkend van de uilen ook een zwarte kat en zwarte muis op de tafel, denkend aan de film “The owl and the pussykat. Dus die moesten er ook bij. 

Meditatief Werken

Ik hou hiervan. Malletje maken en een muntje voor de cirkel. Elke bloem apart tekenen met een markerpen. Lekkere muziek op de achtergrond en heel langzaam wordt de ene bloem vergezeld met velen. Ook omdat zwart/wit zijn eigen charme heeft.

Bloemen

Roen en ik hadden afgesproken dat we vanmorgen langs de Vijfsluizen zouden wandelen met onze geliefde Jesse. Een tijdje geleden liepen we met z’n tweeën, Jesse en ik, daar en ik zag allerlei kleine bloemen die erom zaten te schreeuwen om gefotografeerd te worden. Die tic heb ik van mijn ouders overgenomen om de bloemen in het wild te koesteren. Ook onkruidbloemen zijn op hun eigen wijze “mooi”. Vroeger hielden we thuis een bloesemtocht in deze tijd van het jaar. We woonden niet ver van de Betuwe waar dan de fruitbomen bloesemden. Toentertijd waren die bomen nog bomen in plaats van mini boompjes. Voor het gemak van het plukken zijn zij zo gemanipuleerd . Het was altijd een feest voor het oog. We zijn niet ver gelopen maar dank zij de moderne techniek heb ik toch een aantal mooie bloemen digitaal geplukt. 

Het gaat altijd anders.

Vanmorgen hadden mijn lief en ik onze dag al gepland. Hij zou gaan zwemmen en daarna bijkomen en ik een lange wandeling met Jesse maken en daarna met de kar naar de Lidl gaan. Voor de rest dus geen planning. Het ging weer anders want onderweg ontving ik een telefoontje van een platenzaak (oude benaming) dat de bestelling was aangekomen. Joepie! Roen vertelde me hoe ik er kon komen en ik ging onderweg terwijl hij zijn schoonheidsslaapje hield. Ik was toch in de stad, het weer was heerlijk, dus ging ik slenteren. De ene winkel in en uit enz. later kwam ik thuis en Roen had niet geslapen? Hij bleef maar tobben en dan slaap je niet goed. Ik hield hem aan mijn brede boezem om hem te troosten. Het zit hem nu niet mee. Misschien nadat hij naar de huisarts is geweest dat hij weer zichzelf wordt. Afwachten en er zijn. Ondertussen luisteren we naar de nieuwe muziek en schrijf ik dit blogje. 

We zijn weer met ons tweeën.

French Sister is nu terug in Zuid Frankrijk. Het was leuk. Alhoewel het toch wennen was. We (Roen en ik) hebben zo onze eigen ritueeltjes. We weten wat wie of wat gaat doen, een blik is voldoende en alles loopt min of meer vanzelf zonder teveel gedoe. Dan komt er een derde bij, die vragen stelt, niets kan vinden, eigen ritueeltjes heeft en haar eigen manier van communicatie waarop ik dan zeg, Hé? Daar zijn de grenzen en snap je die niet?  Wanneer alles weer goed loopt gaat ze weer weg! Tussentijds zijn we veel buiten geweest; naar de markten die ze niet zo vaak hebben in het Zuiden en wat zijn de groentes goedkoop. We zijn gisteren naar zee geweest waar het enorm stormde dus gingen we niet op de pier met die windvlagen. French Sister gaat dan normaliter eigenlijk niet naar zee met dit soort weer en keek haar ogen uit hoe mooi die windvlagen het zand voortstuwen en achter elke schelp een klein zandduintje achterlaten. Uniek. Maar nu is ze thuis en ik zal haar toch missen. Tot de volgende keer French Sister! 

Ditjes en datjes

Pluizenbol

Soms krijg ik de geest en neem dan allerlei materialen mee naar huis. Pak den de camera met de macro lens en ga dan de foto’s maken, leeg deze dan in de computer en ga met de filters spelen. Hierboven zie je een van mijn uitgewerkte pluizen dat ik in de herfst heb meegenomen. Er ontstaan soms onrealistische beelden. 

Hoera!

Het komt eraan. De lente!

Sneeuwklokjes en krokussen steken hun kopjes naar boven.

Verse groente is stervensduur.

Katjes zijn bijna uitgebloeid.

Stapelwolken stapelen zich op.

En de koude is bijna uit de lucht.

Er komen goede tijden aan.

Lente.

Koud hé?

Vijfsluizen in Schiedam

Het zag er eerder dit jaar mooier uit dan nu. Maar toch ben ik blij dat de sneeuw weg is. maar de kou blijf en onze kachel heeft het beter gedaan. Hij is echt aan vervanging toe. Het wachten is op wat warmte want wanneer de vervanging plaats kan vinden moeten alle kachels it zijn. geduld is en blijft een schone zaak. 

Explosie

Je lonkt naar mij! Zachtjes pak ik je beet en voel hoe glad jij in mijn vinger ben en rustig  glij je door mijn vingers naar beneden. Ik streel je van boven naar beneden en visa versa terwijl ik droom van wat komen gaat. Ik voel je ribbels mijn vingertopjes kietelen. Heel rustig tuit ik mijn lippen terwijl ik je naar mijn mond breng en mijn lippen zich samenspannen om het topje en begin dan eerst zachtjes aan je te zuigen. Dan versterk ik mijn zuigkracht totdat…er een explosie plaats vind in mijn mond en slik alles naar beneden. Wanneer alles op is  gooi ik je weg in de prullenbak.  Zucht. Ik kijk naar rechts en gelukkig, ik heb er nog heel veel in een potje. Tot de volgende keer. 

Werk + nooit af.

Verzilverde Boeddha uit Nepal 

Roen zit naast me en ziet er stukken beter uit. Hij heeft zich zelfs beter gemeld. De werkzaamheden zijn weer teruggedraaid naar oude toestanden. Het is elke keer weer wennen en ik hou hem nauwlettend in de gaten. Zuster Els gaat weer in de achtergrond maar houdt nog een oogje open. Ook in de Wereldwinkel ga ik langzamerhand weer wat meer doen. Zo hebben we een web site die door onze medewerker Nils wordt gerund en dat doet hij perfect. Alleen heeft hij nu een full time job en heeft geen tijd om foto’s te maken. Dat ga ik dus doen en de eerste foto’s zijn genomen. Dat is wel gelukt alleen het toestel deed vreemd en maakt vreemde geluiden alsof er iets ging ratelen. Terug naar de fotohandel dus. Hij is een vriendelijke man en we komen er wel uit. 

De Babbersmolen

Schiedam heeft 7 molens die we allemaal vanuit ons huis zien. Het zijn echte stadsmolens. http://www.ontdekschiedam.nu/historie/molens   Dat kun je zien doordat de onderbouw hoog is. Daarboven komen de ronde balustrades met het molengedeelte met wieken daarop . Ze staan in de stad dus is het logisch dat ze boven de huizen uit moeten steken om wind te vangen. Er is echter één uitzondering, de Babbersmolen. Die zien we niet vanuit ons huis. Deze staat bij Vijfsluizen en heeft geen onderbouw. We lopen er regelmatig langs om onze viervoeter wat gras onder haar voeten te gunnen en regelmatig eet ze hier haar groenvoer. Lange tijd was het een karkas wat eens een mooie molen was. Deze molen is echt een water verplaatsende molen en stond 80 jaar zonder onderhoud. Dus de kap en wieken waren weg. Afgelopen jaar, eindelijk, is die opgeknapt en hij is schitterend geworden. Het is een witte molen geworden met nog een grijze plek waar later een reclame of zoiets opgeschilderd gaat worden. Denken we. Hierboven mijn stukje staat die dan hersteld in oude glorie “DE BABBERSMOLEN”. 

Een ditjes en datjes dag.

Toch 2D

Maandagmiddag. Roen zit naast me een programma te installeren en straks ben ik aan de beurt. Maandag. Roen heeft op deze dag een afspraak met de fysiotherapeut. Die knaait zijn spieren los en dit is dus essentieel om aan het werk te blijven. Hij gaat dan met Jesse en dan neem ik de tijd om het huis schoon te zuigen omdat Jesse vaak over haar rooie gaat wanneer zij erbij is. Dat’s lastig om te werken. Wanneer Roen en Jesse er weer zijn is alles min of meer in orde. Vandaag heeft hij maar 1 dag vrij en dat betekent verplicht lummelen. Niets nuttigs macht uit zijn handen komen, op zijn hoogst een bakkie voor me inschenken. We zitten nu achter onze pc en werpen zo af en toe een blik naar buiten en  kijken hoe het dak tegenover ons waterdicht wordt gemaakt terwijl het begint te sneeuwen. Ik verwerk ook de foto’s uit Blijdorp R’dam en gun me de tijd om goed naar de foto’s van de grote aaseters. Ik had ze toen te pakken terwijl ze hun eten aan het verorberen waren en soms dan met hun vleugels wijd gespreid. Wat is dat mooi, hun verenpak en hoe ze zo over elkaar heen vallen. Nu zitten we achter een bakkie en luisteren naar de radio en doen het een en ander op onze pc. That’s all Folks, zei eens een bekend figuur van de Looney Tunes fabriek.  

Blijdorp Zoo

Gisteren hadden Roen en ik een date. We gingen naar de Zoo! Dit stond al weken vast maar het kwam er niet van. Of het regende of mijn lief moest werken. Maar gisteren? Yep. We spraken af dat we naar Oceanië zouden gaan. Deze hadden we expres vermeden tijdens de vorige bezoekjes totdat het weer zwaar …… zou zijn. Wat is dat gebouw groot! En vooral de zaal waar we midden in de vissen stonden, zaten of hingen was prachtig. Er hing daar een  overdonderde rust uit. En behalve een blèrend blaag vonden we de rust om te gaan zitten en die rust te ondergaan. Ook probeerde we dit te fotograferen. Moeilijk! Ik had over de honderd foto’s  genomen en er blijven nu 20 van over. Hoe doen ze dit nu om ze zo mooi te portretteren? Ik denk dat er dan veel meer verlichting is want op de meeste foto’s waren de vissen grijze schimmen terwijl met het blote oog ze prachtig gekleurd zijn. Mooi grijs is ook niet lelijk. De enigste 3 bakken met de kleine kwallen waren gemakkelijker te fotograferen vandaar dat er vandaag op mijn blog foto een stel kwallen staan. 

Omstanders

Komen ze al?

Afgelopen jaar ben ik in mijn uppie naar het zomercarnaval geweest want mijn lief wilde eventjes met zichzelf alleen zijn. Dat is begrijpelijk, dat gevoel ken ik. Dus stond ik samen met nog meer mensen te wachten op wat komen gaat. Ik heb dus een aantal foto’s van mijn medewachtenden gemaakt. Mensen staan dan toch heel anders op de foto’s dan wanneer zij dit weten. Dan is het moeilijk niet te poseren en de tijd gaat toch sneller als je ergens mee bezig ben.

We gaan op pad

We gaan op pad.

Hebben we onze toestellen klaar?

We gaan naar de wadden!

Is het hier druk?

Neen, dus Jesse van de lijn.

Wat kunnen we hier ver zien

Schapen, weilanden, paarden en boerderijen.

En vogels, heel veel vogels

We denken ganzen

In de lucht zijn ze aan het zwieren en zwaaien

Vogels op de foto in de lucht en samen met het land.

Wat kunnen we ver zien in de duinen en op het strand

Dat is breed, héél breed

Alleen jammer dat er een grote blaar is ontsprongen op mijn hiel.

Zucht.

 

 

Ameland

Het drama/Avontuur

We waren afgelopen week op AMELAND. Het was heerlijk. Wat een prachtig eiland en welk een variatie aan gezichten kom je er tegen. Zee, wad, openheid, bos, prachtige boerderijen, statige huizen, maar ook leuke minihuisjes, waarvan er veel als vakantiehuisje verhuurd worden, tal van lekkere en leuke eetgelegenheden, het is voor het merendeel laagbouw, geen hoogbouw zoals we in het westen gewend zijn. Heel veel schapen en nog veel meer vogels, met alle geluiden van dien. Wij hadden een gezellig hotel in Hollum, midden in het centrum van dit kleine dorp, met tal van eet en drinkgelegenheden. Jesse, onze hond was ook welkom en heeft zich buitengewoon in haar element gevoeld. Alle jachtinstinct kwam naar boven, en ze heeft zich op de tweede dag dat ze van ons regelmatig de vrijheid kreeg tussen een aantal wildroosters in op de dijk gestort in een race met een haas, en die race gewonnen. Wij hoorden voor het eerst het gekerm van deze haas toen Jesse na veel gezigzag van hem/haar won en vervolgens trots met het beest rondliep. Ze was volkomen verbouwereerd en alle gezag wat we normaliter hebben was foetsie. Gelukkig verloor ze na een half uur de interesse en stortte zich op een groep waterhoentjes. Het water langs de dijk was ondiep en ze kon daar eerst gewoon lopen, maar ook toen het dieper werd bleek ze buitengewoon goed te kunnen zwemmen, en heeft gedurende zeker een uur lang al die beestjes het leven zuur proberen te maken. We zijn tenminste blij dat we haar na dit avontuur wat zeker twee uur geduurd heeft weer hebben kunnen aanlijnen. Ze trilde nog helemaal van opwinding, en gelukkig ligt ze inmiddels weer lekker gewoon op haar matje in onze huiskamer. Voorlopig laten we haar nog niet los, want we merkten de tweede dag al dat ze steeds verder ging en wilder werd en dat moeten we hier in de stad niet hebben, anders speelt ze binnen de kortste keren weer met ons.

 

Hot.