 |
| Langzaam komt het leven toch weer op gang. |
Dit is mijn vierde dag werken alweer sinds de week dat ik
vrijgenomen had om fatsoenlijk te kunnen nemen van Jesse. Het gemis van Jesse
is helemaal nog niet minder, want ik mis haar bij alles. Tot en met een
boterham smeren, koken, wandelen en eigenlijk bij alles. Ons nieuwsgierige
Griekse Grietje was overal bij aanwezig en was wat dat betreft echt een
onmisbare huisgenoot.
Toch zegt ze min of meer tegen ons dat we door moeten, en dat
doen we dan ook. Zo hadden we veel afspraken deze week bij de diverse artsen.
De oogarts voor Els in het Sint Franciscus Gasthuis, het Maasstad Ziekenhuis
voor een gehoorstest met haar BAHA, waar vastgesteld werd dat de schroef los
zat, en gelijk een afspraak werd gemaakt voor as. Maandag met de arts die de
schroef heeft aangebracht. Die nieuwe soort schroeven van Cochlear blijken een
hoop ellende met zich mee te brengen.
Dan had ik voor mezelf de drie maandelijkse controle bij mijn
officiële behandelaar in het Vlietland zkh, daarop volgend een bezoekje bij de
dermatoloog in de Pellegrinus kliniek voor een lelijk en pijnlijke plek op mijn
rug, die nu as. Maandag met spoed gaat worden weggesneden wegens een stevige ontsteking,
en daaropvolgend weer een zogenaamde dexascan in het Vlietland. Waaruit bleek
dat ik de afgelopen jaren niet verder ben gekrompen en ook mijn botdichtheid
niet verder is afgenomen. Eindelijk dus weer even wat prettig nieuws.
Ik had het na een week afwezigheid wel erg druk deze week om
weer een beetje op orde te komen met de lopende werkzaamheden. Zo had ik een
kennismaking met het STOED, de stichting Onder een Dak uit Maassluis, en ben zo
veel wijzer geworden over wat zij voor onze patiënten/cliënten te bieden hebben
en omgekeerd.
Een drukke en leerzame week met meer dan voldoende afleiding
dus. Dat we weer begonnen zijn met het “normale “ leven is maar goed ook, want
zo structuurloos we plotsklaps waren na ons heftige verlies is enorm. Ons hele
leven was/is gedurende haar ziekte en daarna volledig op zijn kop gezet.
Van de week kwamen er ook weer veel leuke beesten langs. Zo
heeft een vriendin van ons met haar dochter net gekozen voor een ontzettend
leuk hondenmeisje als nieuwe gezinsgenoot en dat laat je gelijk weer nadenken
hé! En een ander paste op twee andere leuke hondjes. Niet dat we gelijk aan een
nieuwe hond denken hoor. Want ten eerste is Jesse onvervangbaar, maar het moet
eerst een plaatsje krijgen. Toch zullen we niet te lang wachten want zowel Els
als ik hebben het nodig voor onze dagelijkse structuur.
Ik ben trouwens wel blij dat het weekend voor de deur staat want
ik ben ontzettend moe, maar wat is nieuw! Ik heb nu eenmaal niet zoveel energie
meer tot mijn beschikking.
Nu kunnen we lekker aan ons weekend gaan beginnen zo meteen.
Ik hou het hierbij. Het is weer voldoende zo.
Gegroet allemaal.
