Een heerlijke zomerdag

Vandaag is het heerlijk

Een fris windje streelt mijn hoofd

Een zonnetje verwarmt mijn snoet

Het is niet te warm.

Vogels zwermen voorbij

Vlinders vlinderen en bijen zoemen.

Ga vanmiddag werken in de winkel

Samen met collega Marja

Zo komen wij kletsend de middag door

Kortom; vandaag is een heerlijke zomerdag. 

Lievelingsschilder.

Weer een nieuwe naam en een andere kunstenaar. Ik snuffel graag rond in rommelmarkten, zoekend naar kunstboeken. Nieuwe boeken zijn aan de prijzige kant maar op de markt zijn ze vaak beter betaalbaar. Zo vond ik een boekje waarin het werk en leven wordt verteld en getoond van Eppo Doeve, portret van een duivelskunstenaar. Dat boekje verdween gelijk in mijn tas en thuis werd ik steeds enthousiaster. http://www.eppodoeve.nl/biografie.html 

is het link waarin de biografie wordt verteld van deze kunstenaar en op You Tube en afbeeldingen van Google+ kun je meer vinden. Uiteraard is hij meer bekend dan ik had gedacht, maar wie weet zijn er nog meer onwetende van hem aan het rondlopen op deze aardbol. 

Lievelingsschilder.

Georges Seurat is er ook een van.

Hij schilderde in pointillisme stijl.

Puntje, puntje en nog meer puntjes worden gebruikt.

Het resultaat?

Prachtig en vooral dromerig.

Op deze site lees je er meer van.

https://robschimmert.wordpress.com/2013/03/29/pointillisme/

Gesprek

Tja, zei de vrouw.

We wonen in dezelfde huis,

Slapen in hetzelfde bed,

Kijken naar dezelfde tv programma’s.

Spreken we samen onze dagindeling af.

Maar soms lijkt het alsof we op verschillende planeten leven.

Lievelingsschilder

Begin jaren 70 van de vorige eeuw leerde ik mijn 1^ste man kennen. Aan de muur van zijn kamer hing een reproductie van de schilder Victor Vasarely waar ik stil van werd. Het was toen het psychedelische tijdperk met werkstukken als je daar te lang naar keek je bijna op de grond viel vanwege de duizeligheid die dit veroorzaakte. Waar we toen mee bezig waren was om de nieuwe werkelijkheid te ontdekken met lsd, hasj en jasmijnthee. Timothy Leary was een voorganger, Herman Hesse onze literaire meester. Het Boeddhisme werd onderzocht en velen gingen naar India om zichzelf te vinden. Kortom, we waren allemaal ontdekkingsreizigers en zwammologen die zichtzelf veels té serieus namen. 

Zwammen kan ik nog steeds als de beste, lees Herman Hesse nog zo nu en dan en het werk van Vasarely vind ik prachtig. 

Lievelingsschilders.

Een nieuw rubriek.

Ik begin met Dick Ket.

Leerde zijn oeuvre kennen via het Arnhems museum voor moderne kunst.

Ik heb zo ongeveer 20 jaar in Arnhem vertoefd en trakteerde mezelf soms om naar dit museum te gaan.

Ten eerste om de 2 grootte poppenhuizen in de grote hal. Prachtig vond ik dit en de werken van Dick Ket.

Hij heeft een zelfportret gemaakt dat toen en nog steeds diepe indruk op me maakt.

Ik zag een hele lelijke, ziek man. Hij had een hartziekte, zijn hart zat aan de verkeerde kant en een van de kenmerken was dat zijn nagels groot en gebold waren.

Wat zag ik erin?

Een man die het aandurfde zijn kwetsbaarheid te tonen in al zijn lelijkheid en schoonheid.

Zelfs nu hoef ik alleen mijn ogen te sluiten en ik zie dit portret voor mijn ogen.

http://www.galeries.nl/mnkunstenaar.asp?artistnr=6393&vane=1&em=&meer=&sessionti=554154537

De kunst is de kunst van het laten

Van de schilder Armando.

De schrijvers zeggen het

De schilders en fotografen zeggen het

Alle beroemde mensen zeggen het

Mijn lief begint het te leren.

En ik?

Ik oefen het woord ‘neen’ steeds meer

Ik kan het in allerlei nuances uitspreken

Zacht als een zomerbries

Stormachtig als bij windkracht 10

En alle nuances daartussen

Dit alles wanneer mijn lief het laten niet kan laten. 

Standing by my window.

Hier raken muziek van Dave van Ron en een schilderij van Rob Gonzalves elkaar.

http://youtu.be/i3VZu0QHcI8