Ontmoeting.

Ja, we zijn nog steeds in de dierentuin
Waren bij de aaseters.
Hun koppies worden nog steeds  niet gezien als de meest knappe, wel de meest functionele.
Deze knappert kwam even bij me buurten.
Ik stond bij het hekje.
Ineens stond hij naast me en heb ik een aantal close ups genomen.
Dit had ik nog nooit meegemaakt dat een roofvogel/aaseter zo dicht bij me aan het chillen was.
Zal dit hoogst waarschijnlijk nooit meer meemaken.
Er is nog een of twee foto's die nog aparter zijn.
Die komen nog.

Houden van.

Koesteren en gekoesterd worden.
In elkanders armen, dan is de wereld niet zo eng.
We hebben dit allemaal nodig.
Dat er van ons gehouden wordt en wij houden van...

De Leeuw

Begin deze maand zijn we naar Blijdorp gegaan.
Ik wilde graag het nieuwe verblijf van de leeuwen gaan bekijken.
Zij leven nu meer in het groen.
Prachtig!

Mijn beste vrienden.

WW heropent.

Op 9 mei werd de WW deftig en plechtig heropend.

Instant fotograaf

15 februari 2015 bleek dat onze geliefde Zuiderling uit het verre Limburg een geheim heeft dat ze nooit heeft gedeeld. Zij deed het voorkomen dat ze niet kan fotograferen. Dus daagde ik haar uit. Pakte een spiegelreflex camera ging naar het balkon en lokte haar om bij mij te komen. Gaf haar dit toestel in de hand en een korte handleiding hoe dit toestel te bedienen. Warempel, ze is ietsjes kleiner dan ik, pakte ze een stoel om op te staan en schoot zo uit haar losse pols een aantal fraaie foto’s. Het was eerst even zoeken maar hier boven zie je het beste resultaat en ik vind die niet slecht. Ze kan het, ze is een geboren fotograaf en misschien, héél misschien is ze aangestoken door het virus. Maar ik denk toch van niet. We zien wel.  

Mijn geliefde fotomodel

We leven al 33 jaar zij aan zij

Ooit kreeg ik van hem een fototoestel met alles erop en eraan

Sindsdien

Is hij mijn geliefde ‘fotomodel’

Lopend, zittend, pratend, kijkend en bijna alle handelingen die hij verricht heb ik wel eens op de gevoelige plaat gezet.

Hij wordt steeds ouder en grijzer, is gegroeid op plekken waarvan hij had gehoopt dat dit nooit zou gebeuren.

Voor mij blijft hij prachtig.

Soms wordt hij gek van me en heeft spijt als haren op zijn hoofd dat hij me dat toestel cadeau heeft gedaan. 

Ik geef de wereld

 De mooiste bloem met een kus geplukt van internet.

Zoekt en gij zult vinden.

Tijdens een lang gesprek maakten we van onze hart geen moordkuil, om in clichés te spreken. Ik vertelde Roen dat de structuur die Jesse zorgvuldig voor me had opgebouwd aan het afbrokkelen is geslagen. Naar buiten gaan is minder aantrekkelijk en alleen wanneer er verplichtingen zijn ga ik. Niet meer om te wandelen of om de buitenwereld te verkennen. Dat begint me op te breken, niet alleen mij maar Roen idem dito. Zo eentje als Jesse vinden we niet meer maar er zijn genoeg hondjes die een eigen thuis net zo nodig hebben als wij een hond. Dus, heb ik nu de petemoei van Jesse gebeld en zij gaat op zoek. We hebben zelfs een foto ontvangen van een jonge hond uit de omgeving die misschien een nieuwe thuis moet gaan zoeken. Daarnaast hebben we ook foto’s ontvangen van andere zoekende honden. We dachten dus dat er maar eentje alla Jesse had bestaan? Niet dus, er zijn er meerdere van dit kaliber. We keken elkaar aan en dachten tegelijkertijd, nu niet dus. Dan gaan we vergelijken en het beestje heeft geen enkele kans een eigen plek in ons hart te veroveren.

Wordt vervolgd.

Een mooie foto

Groot of klein, alle bloemen zijn mooi'

Een hele gewone dag.

De zon wordt wakker.

De wekker blèrt ons wakker.

Zuchtend draaien we in een pirouette om elkaar heen

In ons vorig leven waren we een stelletje inktvissen en oude gewoontes,

tja, die blijven plakken.

Onze botjes in en aan elkaar klikkend kruipen we uit ons nest.

Waar is de zon?

Die slaapt nog.

Rustig lopen we richting kamer terwijl onder en langs onze voeten de katten voor kamikaze piloot spelen en eisen hun eten.

We zetten 2 kopjes koffie, onze verslaving, klaar en na het drinken hiervan gaan eindelijk onze ogen open en doen we ons ding en

beginnen we aan een hele gewone dag.

Nog steeds niet in mijn ritme

Metro station Blijdorp, Rotterdam.

Eigenlijk niet vreemd, zo hoor ik. Dat ik mijn ritme van de dagen nog niet heb gevonden. Zo vind je me vaak achter mijn notebook. Verwerk mijn foto’s, kijk naar muziek, animatie films en veel van programma’s van …. Got talent en nog meer. Eventjes weg. Kan geen kwaad. Dit komt wel weer. Dus kijk ik naar:

http://youtu.be/kDLR4LoztNA

Mijn klaproos

Foto’s verwerkend vond ik deze. Greep naar mijn filters van dit programma en creëerde deze bloem. Soms wordt er aan mij gevraagd waarom ik deze kunstgrepen hanteer. In het echt is die zoveel mooier. Dan denk ik of purist of er zij vele fotografen die dit beter kunnen. Zij kijken naar buienradar, staan vroeg op, lopen voordien er vele malen langs en dan…. Ontstaat er de perfecte foto. Vaak niet te evenaren. Dan vraag ik mezelf af, waarom zou ik dit willen verbeteren? Ik kan mijn tijd beter besteden. Dus maak ik mijn eigen klaproos met zijn eigen uitstraling en denk ik: deze is van mij alleen!  

Gesprek

Wat een lelijkerd!

Hè?

Nou, kijk dan! Die enge oogjes, die blik van heb ik jou daar.

Dat is de manier van fotograferen. Lampie hier, Schaduwtje daar. O kan ik je ook tot een lelijkerd maken.

Ik! Lelijk! Onmogelijk!

Nou, kijk maar naar boven, die kopfoto.

Een tijger op mijn pad.

Afgelopen jaren liep ik regelmatig in dierenpark Blijdorp met mijn camera. Dit waren de uitjes voor mij alleen. In dit bezuinigingsjaar heb ik mijn abonnement niet verlengd. Dat komt wel weer. Ook toen we nog samen liepen of alleen zochten we tijden lang naar de tijgers. De dierentuinen van tegenwoordig zijn totaal anders van opzet en verschillen van dag en nacht met vroeger. Vroeger had je of kuilen, kooien of iets dergelijks en hoefde je niet te zoeken naar de dieren die daar gehouden werden. Gemakkelijk dus. Echter, niet leuk voor de beesten en je zag toch wel dat de verveling snel toesloeg bij mens en beest. Stereotype handelingen waren niet ongewoon. Nu, hebben ze een aardig lapje groen met bomen en struiken tot hun beschikking. Leuk voor die beestjes maar dan moet je wel de tijd en geduld hebben om de beestjes te vinden en zien laat staan dat ze willen poseren. Vaak zag ik dan alleen het nobele achterste en daar moest ik het mee doen. Dus een tijd lang geen tijger te vinden. Tot op een dag. Ja warempel: de tijger, daar is die. Ik had mijn fototoestel met telelens bij me, kon mijn cool vinden en dit mooie en profiel des tijgers werd op de gevoelige plaat gezet. Beiden vinden we de foto geslaagd. 

Goede reis Jesse.

Vanmiddag 16.15 hebben we afscheid genomen van Jesse, onze Griekse viervoeter. 

Dagelijkse dingen.

Jeroen slaapt.

Jesse slaapt?

De katten slapen.

Ik slaap niet anders zou ik dit stukje niet kunnen schrijven.

We praten veel.

Vooral ’s nachts in bed.

Lekker tegen elkaar kruipen.

In elkaars ogen kijken

We hebben het nu voornamelijk over Jesse en wat wijsheid is.

Eigenlijk weten we het niet/wel.

Wel zien we dat haar fierheid en levenslust uit haar ogen zijn verdwenen.

Ook een oude vriendin van haar zag het ook.

Vanmorgen wenste ze ons wijsheid toe.

We hopen ook dat de dierenarts goed kan luisteren

En hij ook het juiste doet.

Wordt vervolgd.

Eventjes wat anders.

Eventjes mijn gedachten verzetten.

Kijk  naar een mooie dansende man

Een streling voor het oog.

Luisteren naar opzwepende muziek

Ook foto’s gesorteerd

Ik wil nu wat anders

Strakjes gaan we naar Dordrecht

Waar het dierenkliniek staat

Dan zijn we er weer voor haar

Maar nu http://youtu.be/ZXBctPuGIfU kijken.

Jesse eet weer.

Ja, de wonderen zijn de wereld niet uit. Jesse eet weer! Weliswaar kattenvoer. Officieel mag dat niet, denk ik. Daar let ik niet op. Ze eet weer! Ik denk dat kattenvoer lichter verteerbaar is of minder eiwitten bevat. Dat doet er niet toe. Ze krijgt nu om de zoveel tijd een hand eten dat ze met verve op smikkelt. Ze heeft zo lang niet gegeten. We doen het eerst rustig aan en wachten op het telefoontje de rest van het lab onderzoek af. Wie weet krijgt ze dan gerichtere medicijnen voorgeschreven. 

Jesse

Het gaat niet lekker met ons meisje

We maken ons zorgen

Ze eet amper of niet terwijl normaliter stort ze zich op haar bak.

Ze speelt niet met haar ratjes.

Vanmorgen tijdens het losloop ritueel racen zij wel eens

Jeroen in zijn scoot en Jesse op haar 4 pootjes

Zij nam niet de leiding terwijl zij anders haantje de voorste is

We hadden een gesprek met een andere uitlater

Die bagatelliseerde alles

Zal wel niets zijn, de dierenartsen willen alleen maar verdienen

Er kwam zwarte rook uit mijn oren

We liepen verder

Toch blijven we ons zorgen maken

Morgen maken we een afspraak met de dierenarts.

Dan gaan we op bezoek bij hem.

Misschien is het een virusinfectie en dan rest er gewoon een kuurtje vitamine G. (geduld)