Aftellen

Het is begonnen: het aftellen.

Nog 3 nachtjes slapen

Dan gaat Jeroen ergens anders slapen.

In het Erasmus MC afd. cardiologie.

Maandag wordt hij verwacht

Ik ga met hem mee.

Dan weet ik waar hij ligt

Met mijn verfijnd richtingsgevoel, maar niet heus, is de kans op het verdwalen ietsjes verminderd.

Het is dan ook 3 nachtjes slapen voordat hij weer thuis is.

Dan is zijn linkerarm gefixeerd want beweging is not done.

Een tijdje later wordt er gebruik gemaakt van een mitella.

Zomin mogelijk bewegen is dan het devies.

Minstens 6 weken.

Ik ga het druk krijgen.

Al die nieuwe draden van de pacemaker, 2 stuks, moeten gaan settelen.

Wanneer dat gedaan is komt de volgende behandeling gestart.

Ondertussen, is mij aangeraden, moet ik een reanimatiecursus gaan volgen.

Eventueel later mag ook.

Ableren.

Is dit een nieuw scrabbelwoord?

Ja en neen.

We zijn gisteren naar het EMC geweest bij de hartspecialist.

De behandeling die mijn lief heeft ondergaan heeft geen nut gehad.

Nu gaan we weer een stap verder.

Zijn hart gaat te snel en op den duur is de schade aanzienlijk.

Dus gaat de gespecialiseerde verpleegkundige aan de specialisten vragen of Jeroen hiervoor in aanmerking komt.

Wat houdt dit in?

Dat er bij de bloedvaten die in het hart komen aan de ingang littekens worden gemaakt om de elektriek stromen te temperen.

Een grote ingreep dus.

Helaas, eigenlijk geen keus.

Over 14 dagen weten we meer.

Wachten

Ik zit weer eens te wachten op een telefoontje van mijn lief

Om me te vertellen dat hij is aangekomen

In het ziekenhuis.

Dagopname

Zijn hart slaat zijn eigen beat en de dokter vindt die te snel

Ik maar denken dat dit komt omdat hij naar me kijkt en.....

Niet dus

Dus gaan ze zijn hart resetten

Elektriek door zijn goddelijk lijf sturen in de hoop dat die zijn ritme gaat hervinden.

Na dit telefoontje ga ik eventjes mijn gang weer wachten op de volgende

Dan ga ik hem ophalen.

Zwaar overschat

Vanmorgen dacht ik, ik zal Els wat werk uit handen nemen, en ik pakte mijn scootmobiel en reed naar de Nolenslaan voor een paar boodschapjes. Maar bij de eerste hobbel op het fietspad schoten de tranen al in mijn ogen. Ik dacht thuis kan ik min of meer en voorzichtig zitten, dus zal dat op de scoot niet anders zijn. Nu dat bleek een vergissing, een heftige inschattingsfout. Bij de winkel heb ik de winkelier gevraagd een doosje tussen mijn voeten op de scoot te zetten, want tillen mag en kan ik ook al niet, en hij was hartstikke aardig en zag aan mijn van pijn vertrokken, witte gezicht al dat het niet goed ging. Ik was me toch blij dat ik weer thuis was. Maf hoor. Thuis heb ik wat extra Tramadol genomen en ben even een uurtje gaan liggen om bij te komen, en heb gelijk mijn afspraak voor fysio vanmiddag afgezegd, want zo'n ritje is niet voor herhaling vatbaar voorlopig.
Zo kan je je lelijk verkijken en de ingreep afgelopen woensdagmiddag was natuurlijk toch nogal heftig. Weer wat geleerd. Voorlopig binnen zitten/liggen/hangen dus en een grotere portie vitamine G(eduld) tot me nemen. GGggrrrr.