Spelen in de dierentuin.

Ontmoeting.

Ja, we zijn nog steeds in de dierentuin
Waren bij de aaseters.
Hun koppies worden nog steeds  niet gezien als de meest knappe, wel de meest functionele.
Deze knappert kwam even bij me buurten.
Ik stond bij het hekje.
Ineens stond hij naast me en heb ik een aantal close ups genomen.
Dit had ik nog nooit meegemaakt dat een roofvogel/aaseter zo dicht bij me aan het chillen was.
Zal dit hoogst waarschijnlijk nooit meer meemaken.
Er is nog een of twee foto's die nog aparter zijn.
Die komen nog.

Houden van.

Koesteren en gekoesterd worden.
In elkanders armen, dan is de wereld niet zo eng.
We hebben dit allemaal nodig.
Dat er van ons gehouden wordt en wij houden van...

De Leeuw

Begin deze maand zijn we naar Blijdorp gegaan.
Ik wilde graag het nieuwe verblijf van de leeuwen gaan bekijken.
Zij leven nu meer in het groen.
Prachtig!

Zonder titel.

De vis in het water is stil,
het dier op de aarde maakt gerucht,
de vogel in de lucht zingt.
Maar de Mens heeft in zich de stilte
van de zee, het gerucht van de aarde
en de muziek van de lucht.

Uit "Zwervende Vogels" van Tagore.

Blijdorp Rotterdam

Tijdens een van mijn safari's in Blijdorp kwam ik deze knappe varaan tegen. Toch was ik blij dat we gescheiden waren door een glazen wand. Het schijnt dat ze erg giftig zijn. Hij heeft wat prehistorische trekken. Hij is dus wat we noemen knap van lelijkheid.

De Olifant

Ik was op bezoek in Rotterdam
Blijdorp was mijn bestemming
Maakte minstens 10 foto's van deze olifant
Google maakte hiervan een filmpje voor mij.

Ik ben een beetje lui vandaag.

Zocht dus een mooie foto.

Genomen in Blijdorp Zoo

Tijdens een van mijn safari’s

Neen, geen beestjes vandaag.

Neen, ook geen liedje.

Gewoonweg een paar beukennootjes. 

Waterschildpad

Gescheiden door glas
leven we in 2 werelden
ademen toch dezelfde lucht en drinken hetzelfde water
Portret van een waterschildpad.

Een mooie bloem

Ik weet niet hoe die heet
Plant staat in Blijdorp Zoo
Ik fotografeer meer dan de dieren
Ook de planten heb ik lief.

Een mooi portretfoto

Een onverwachts filmpje

Na een aantal foto's maken van dezelfde scène maakte Google+ voor mij een filmpje in Blijdorp zoo.

Een oude bekende.

Ik ben nog steeds bezig met mijn foto’s te sorteren. Ik heb ze gestald op Google+ back up en nog steeds niet gewend aan hoe zij alles opbergen. Ik zet wel de coördinaten waar deze genomen zijn en laat ze automatisch bijwerken door dit programma. Zo kwam ik deze foto tegen van een oude bekende. Deze is genomen in Blijdorp zoo en hij is nog steeds zó ontzettend lelijk. 

Een tijger op mijn pad.

Afgelopen jaren liep ik regelmatig in dierenpark Blijdorp met mijn camera. Dit waren de uitjes voor mij alleen. In dit bezuinigingsjaar heb ik mijn abonnement niet verlengd. Dat komt wel weer. Ook toen we nog samen liepen of alleen zochten we tijden lang naar de tijgers. De dierentuinen van tegenwoordig zijn totaal anders van opzet en verschillen van dag en nacht met vroeger. Vroeger had je of kuilen, kooien of iets dergelijks en hoefde je niet te zoeken naar de dieren die daar gehouden werden. Gemakkelijk dus. Echter, niet leuk voor de beesten en je zag toch wel dat de verveling snel toesloeg bij mens en beest. Stereotype handelingen waren niet ongewoon. Nu, hebben ze een aardig lapje groen met bomen en struiken tot hun beschikking. Leuk voor die beestjes maar dan moet je wel de tijd en geduld hebben om de beestjes te vinden en zien laat staan dat ze willen poseren. Vaak zag ik dan alleen het nobele achterste en daar moest ik het mee doen. Dus een tijd lang geen tijger te vinden. Tot op een dag. Ja warempel: de tijger, daar is die. Ik had mijn fototoestel met telelens bij me, kon mijn cool vinden en dit mooie en profiel des tijgers werd op de gevoelige plaat gezet. Beiden vinden we de foto geslaagd. 

Blijdorp Zoo.

Afgelopen week ben ik voorlopig voor het laatst naar de Zoo gegaan. Het abonnement is afgelopen en dus hield ik mijn ogen open voor wat ik nog niet had gedaan. Zoals het voederen van de zeeleeuwen. Wat zijn zij snel! Ik zag ook allerlei ramen waardoor je dichtbij kunt komen en zien. Door het achter elkaar een groot aantal foto’s te nemen maakte Google+ er hier een filmpje van dat hier als kopfilmpje staat. Grappig. 

Ik heb mezelf overschat.

Genomen tijdens het vorige bezoek.

In kader van mijn uithoudingsvermogen upgraden ben ik vandaag naar dierenpark Blijdorp geweest. Ik dacht zo’n 2 uur daar te lopen. Eerst ging ik naar het loket abonnementen en ik heb de mijne opgezegd. Ik loop dan 3 jaar hier rond met mijn fototoestel en het wordt tijd voor andere uitdagingen. Wat het gaat worden? Dat weet ik nu niet. Daar hou ik me nog niet mee bezig. Mijn abonnement loopt tot eind september. Dus ging ik naar Oceanië. Eerst had ik het probleem: ”hoe kom ik erin?” Het is veel groter dan ik dacht. Maakte foto’s waar er veel licht is en bij de vissen ging het apparaat de tas weer in. Het is zo moeilijk hier mooie foto’s te maken heb ik geleerd. Gewoon lekker slenteren, zitten en kijken. Daarna kwam het probleem: “Hoe kom ik hieruit?” Ik heb het verdwalen als een verloren kunst gemaakt en beheers deze tot in mijn vingertoppen. Daarna kwamen de grote aaseters en zeehonden aan de beurt. De tijd vloog en ineens was het 3 uur later. Ik begon mijn lijf te voelen en ging naar huis waar mijn lief me opwachtte met een heerlijke lunch. Nu schrijf ik dit stukje en ga daarna zitten en kom niet meer van mijn stoel af. Ik heb mezelf weer eens overschat. 

Zo meteen lang weekeinde, heerlijk, helemaal aan toe.

Het is weer donderdag. Wat gaat zo’n week snel. Om 06.00u ging de wekker en ondanks dat ik wist dat ik beter gelijk op kon staan duurde het tot het tweede signaal negen minuten later voordat ik mezelf ook naast bed kreeg. Had wel behoorlijk geslapen, maar zes uur is een tikje aan de korte kant. Els en ik hebben het erover gehad toch maar eens wat eerder te gaan slapen.

Vervolgens mijn pillen uitgezet inclusief mijn wekelijkse Chemo, en ik kreeg het met moeite weg. Toch nu ik hier in mijn pauze even zit te schrijven is het redelijk goed gevallen vandaag. Ik heb goed kunnen eten en dan gaat het meestal redelijk. Vervolgens ging ik nadat ik eerst een uur had gewerkt even richting het MAC waar ik tussen alle bekenden daar gezellig koffie gedronken heb en ervaringen heb verteld.

Vervolgens terug naar mijn werkplek waar ik een CIZ indicatie heb afgemaakt. Verder wat zaken afgemaakt die maandag en dinsdag waren blijven liggen. Het ziet er nu naar uit dat ik vrijdag een paar uurtjes vrij kan nemen, zodat ik samen met Els even boodschappen kan doen op de markt.

Alles bij elkaar heb ik er dan zo meteen twee weken compleet zelfstandig opzitten en ben overal uitgekomen zonder een telefoontje te hebben moeten plegen naar mijn inmiddels met pre pensioen gegane oud collega/voorganger. Dat geeft een goed gevoel.

Ik ga nog even een uurtje alles afmaken zodat ik aan een wat langer weekeinde kan gaan beginnen.  Groetjes

Dierenvreugde

We denken dat we anders zijn dan dieren. Maar we hebben meer overeenkomsten dan we denken. Allemaal houden we van eten. Laatst zag ik op Facebook een blog van iemand die jaloers was op dieren omdat wij moeten werken en zijn niet. Inderdaad, dieren werken niet voor geld. Voor de rest? De herkauwers staan de hele dag te grazen en te herkauwen. De vleeseters moeten regelmatig op jacht op hun prooi die ook niet staan te trappelen om genuttigd te worden en hebben allerlei technieken om er vandoor te gaan. Dat vinden de jagers ook niet fijn want jagen kost daardoor veel energie en als de jacht mislukt dan is het uithuilen, hongerig naar bed gaan en de volgende dag weer opnieuw proberen om een volle buik te krijgen. Dus, dieren werken ook hard. De enige dieren die tegenwoordig mazzel hebben. Hun woonomgeving is ingericht door een stylist en ze hebben een interieurverzorger/ster. De gezondheidszorg is gratis en ook hebben ze een privé kok die weet wat ze lekker vinden. Kortom, ze hebben een luxe leven. Waar wonen die beestjes dan? In de dierentuin. 

Mooie Foto

Deze foto heb ik genomen tijdens mijn omzwervingen in Blijdorp Zoo.

Bette Davis Eyes

Zo af en toe slenter ik door Blijdorp. Daar treed ik het dierenrijk binnen. Alle continenten zijn vertegenwoordigd. Bij het maken van deze foto keken een kleine krokodil en ik elkander aan. De foto was nog leuker dan ik dacht. Ook toen had ik een perfect archief systeem en na het verwerken van de foto’s waren ze miraculeus verdwenen. Ik heb hem weer gevonden want elke keer wanneer ik aan deze foto dacht begon ik het nummer “Bette Davis Eyes” te neuriën. http://youtu.be/Ceu0iXe6FXM Vandaar dit stukje.