In Verlegenheid

In Verlegenheid

In al die jaren dat ik blog, schrijf, of hoe je het maar wil noemen heb ik nooit eerder zo het gevoel gehad dat ik nauwelijks weet wat te schrijven.

Door de laatste diagnose is zo’n beetje mijn mond gesnoerd.

Toen ik in oktober 2007 de diagnose Poli Myositis kreeg, was er heel veel te vertellen. Ook werd me verteld dat een dagboek bijhouden heel verstandig was en dat gaf me een mooi houvast om mijn ervaringen, alle veranderingen, moeilijke beslissingen, mijn incontinentie, te delen. Binnen de kortste keren had ik veel lezers op family hotrose, en ik voelde me gehoord, gezien, en beluisterd.

Ook over mijn nu al bijna dertig jaar bestaande heftige temperatuurschommelingen was het goed schrijven. Nu daar is de diagnostiek nog steeds niet over afgerond. Langzamerhand neem ik voor waar aan dat mijn thermostaat naar de kloten is, en oh wat ben ik blij geweest dat de Ciclosporine die ik van de reumatoloog kreeg een tijdelijke teruggang van temperatuur van hoog in de 38˚ naar 37,5˚ voor elkaar kreeg. Daardoor kon ik gemakkelijker mijn werk blijven doen, tot afgelopen januari, toen bleek dat de ciclosporine zijn werk niet meer deed en de temperatuur weer ging schommelen tussen 38.2˚ en 40.5˚.

Toen hield mijn werk plots op. Die schommelingen begonnen ook met koude koorts. Dusdanige koude rillingen dat ik een paar maal nauwelijks thuis ben kunnen komen met mijn scootmobiel.

En nu nadat vorige maand de diagnose Plaveiselcelcarcinoom werd gesteld en nu het ook kwaadaardig blijkt te zijn weet ik niet meer wat ik schrijven moet.

Ik heb al eerder momenten gehad dat ik niet wist wat te schrijven, maar nu wordt het langzamerhand meer van hetzelfde, vol van meelijwekkende verhalen, belevenissen en daar heb ik eigenlijk geen zin meer in.

Ik ga vanaf as. Maandag een redelijk heftig behandeltraject in bij Erasmus/Daniël den Hoed, krijg waarschijnlijk een stoma, de kans dat ik genees is groot want er zijn gelukkig geen uitzaaiingen en ik ga er zo open mogelijk aan beginnen en laat het zoveel mogelijk op me afkomen.

Wat schrijven betreft hou ik het gewoon bij updates wanneer er nieuws is en dat vind ik voldoende.

Tot de volgende keer

Groetjes  Jeroen

De Hurricane 30

Twee maanden geleden ging ik met PractiComfort praten over het inruilen van mijn Wals 15, zoals mijn eerste scootmobiel heette. Het was een hele dure geweest, en ik kreeg gelijk de eerst maand al een probleem waardoor ik een paar keer flink geschrokken ben. Een keer hield mijn scoot er midden op een kruising mee op en de RET bus die keihard remde kwam op 10 cm van me vandaan tot stilstand. Binnen een uur werd ik door een taxibus incl. scootmobiel opgehaald, maar ik was ‘m vervolgens dik 10 dagen kwijt, terwijl het wel het middel is waarmee ik op en neer naar mijn werk moet. Om het goed te maken kreeg ik een waardebon van € 250,- en dat bracht mijn vertrouwen in PractiComfort een beetje terug. Het duurde wel een behoorlijke tijd voor ik over de schrik heen was, want je moet er uiteindelijk blindelings op kunnen vertrouwen. Wel merkte ik dat hoe langer ik er op reed hoe stugger hij eigenlijk bleek, zodoende dat ik  over een inruil ging denken.

Een vertegenwoordiger was er snel, en vertelde me dat de wals een erg oud model was waar hij niet veel voor terug kon geven, dus als ik een andere wilde moest ik flink bijbetalen. Meer dan Els en ik ons konden veroorloven. Dus gingen we een model lager in de categorie, en kochten de cyclone 22. Die bleek een stuk beter tot ik er 14 dagen geleden achter kwam dat die cyclone 22 ergens anders een dikke € 2500,- minder kostte. Hierop werd ik boos en heb dat via de sociale media breedvoerig laten weten ook.

Volkomen onverwachts belde de manager klantentevredenheid op en die vroeg hoe hij mijn voor hem wel begrijpelijke ontevredenheid kon goedmaken. We kwamen tot hele redelijke afspraken en ik was daar ook helder over in mijn beoordeling op bijvoorbeeld TrustPilot. Ik stelde mijn mening bij van een 1 naar een acht. Vervolgens krijg ik opnieuw dezelfde manager aan de telefoon, en die wilde weten waarom ik nog niet 100% tevreden was. Ik vertelde hem het complete verhaal over de schrik, de inruil, het feit dat ik bijna € 10.000,- aan PractiComfort betaald had, overigens met onderhoudscontract, thuisbrengservice en dergelijk, en dat ik nu  weliswaar een nieuwe scoot zou krijgen maar nog niet diegene die ik graag had willen hebben als zij wat redelijker waren geweest met de inruil. De manager dacht helemaal met me mee en zag de redelijkheid van mijn gedachtengang in, en dus heb ik nu een Hurricane 30 gekregen, een schootmobiel van het laatste model, een actieradius van 70km, 2 110 ah accus , waarmee deze 20km p/u kan en een waardebon waarmee ik de eerste reparaties kan betalen.

Ik moet eerlijk zeggen dat PractiComfort me in alle mogelijke wensen is tegemoed gekomen en ik nu mijn oordeel ook op Trustpilot zal bijstellen naar een TIEN, een cijfer wat ik nauwelijks of nooit geef.

Ik durf nu ook rustig te zeggen dat dit hele gebeuren me verbaasd heeft en boven elke verwachting was. Ik heb dan ook nog niet eerder meegemaakt dat een bedrijf zoveel waarde hecht aan hun reputatie en de relatie met hun klanten, en dat ik eerst nog wantrouwig was of ze woord zouden houden, maar ze maken hun woord ook waar.