Jaren geleden
was de “mode” om de Oosterse wijsheden te bestuderen. Het was zo anders dan de
Westerse en dus beter dachten we toen. Ik verzamelde allerlei kleine boekjes
met deze wijsheden. Ik was toen absoluut geen theoreticus en nu na al die tijd
ben ik het een beetje. Verhaaltjes voor het slapen gaan kan ik behappen. Dit
verhaaltje komt uit een boekje geschreven in 1977 door Camden Benares. Het
boekje heet “ZEN zonder meester”. Zo af en toe pak ik dit boekje en lees een of
meer verhaaltjes.
Verlichting
van een piekeraar.
Een ernstige
jongeman kon de conflictsituaties van de “moderne” maatschappij niet aan. In
zijn pogingen om alle wanklanken die hem verontrustten te doen verdwijnen,
wende hij tot vele mensen. Maar hij bleef piekeren.
Op een avond
zat hij in een coffeeshop, waar hij een Zen-dienaar ontmoette, die tegen hem
zei: “op het adres dat ik voor je op dit papiertje heb geschreven staat een
vervallen herenhuis. Ga daarheen. Spreek niet tegen de bewoners: je moet
blijven zwijgen tot morgenavond, tot de maan opkomt. Ga naar de grote kamer
rechts van de hal, neem plaats op de puinhoop in de noordoostelijke hoek, ga in
lotushouding zitten met het gezicht naar de muur en mediteer.” Hij volgde de
aanwijzingen van de Zen-dienaar op. Zijn meditatie werd voortdurend door zorgen
onderbroken. Hij vroeg zich af of de rest van het sanitair van de
bovenverdieping ook naar beneden zou komen om zich te voegen bij de leidingen
en andere afval die hij noodgedwongen als zitplaats had gekozen. Hij vroeg zich
bezorgd af hoe hij kon weten wanneer de maan de volgende avond zou opkomen. Hij
piekerde over wat de mensen die door de kamer liepen, wel van hem zouden
denken.
Zijn zorg en
meditatie werden onderbroken toen-als werd zijn vertrouwen op de proef
gesteld-een hoeveelheid uitwerpselen vanaf de bovenverdieping op zijn hoofd
terecht kwam.
Op dat
moment kwamen twee mensen de kamer binnen. De eerste vroeg aan de tweede: “Wie
is die man daar?”
En de tweede
antwoordde:” Sommigen menen dat hij een heilige is. Anderen beweren dat hij een
schijthuis is.”
Toen de man
dit hoorde, was hij verlicht.
