Van kwaad tot erger.

Zo zat ik vanmiddag op een vertegenwoordiger van een bouwbedrijf te wachten. Er is aan onze kant van ons appartement complex lekkage. Het wachten duurde langer dan gedacht. Er kwam een vriendelijke man die alles kwam fotograferen en bekijken. Als vergelijk keken we bij de buren en daar was het niet overal koek en ei. Ook was het kommer en kwel bij een van de buren. Dus daar gaan we zelf  fotograferen en naar hetzelfde bedrijf mailen. Ik ging dus later bij de bewoners langs die thuis waren gebleven voor de inspectie en er werd verteld dat niet alles is gedaan wat de installateurs van de WTC en cv hadden beloofd. Wat als kersje op de taart is dat er waarschijnlijk stormschade op ons dak is van wege het fijne weer van de 5^de dezer maand. Kortom. Ik ontmoet weer allerlei nieuwe mensen. Heb weer een contact met de bewoners. Roen, mijn secretaris kan weer oefenen met het schrijven van de mededelingen in de hal. Wat hierna gaat gebeuren, ik weet het niet. Mijn dag kan niet meer stuk.

Het is toch wat.

Vanmorgen liep ik samen met mijn “trouwe” viervoeter onze lange ronde. Roen is met zijn scoot naar het werk gegaan. Dan is naast hem lopen geen optie. Jesse is dan in plaats van “cool opgewonden” als een hysterisch wijf aan het rukken en het krijsen. Mijn armen worden uitgerekt. Niet leuk dus. Dus liepen wij en in gedachten maakte ik mijn rooster. De inhoud van de dozen onder ons bed te legen, controleren en te scheiden. Ook contact op te nemen met onze VvE beheerder. De monteurs van onze lift waren verwonderd dat er nog geen actie van de VvE vernomen was van allerlei onderzoeken en uitslagen. Dus ook bleek dat er geen telefooncontact meer is bij calamiteiten. Zo iets kost ons veiligheidsgevoel. Terwijl de VvE beheerder dit gaat uitzoeken adviseerde hij mij een briefje te maken met het idee een mobieltje mee te nemen bij het gebruik van onze lift. Dit concept heb ik naar mijn geliefde redacteur verzonden. Dit had ik al ingepland. Zoals gewoonlijk gaat het anders. Toen ik thuis was hoorde ik een nogal verontrustend getik in de woonkamer.  Ik zoeken dus en aangezien mijn stereo oren het niet meer doen is het kijkwerk geworden. Het druppel geluid kwam van boven de kast en ik zag het water uit de ventilatiebuis lopen met een verontrustende hoeveelheid water. Eerst zoeken naar een emmer en later een bak omdat het water bovenop de kast drupte. Gelukkig werd de hoeveelheid water minder en nu hangt er één drup. Daarna de storingsmonteur gebeld en dat is een drama an sich. Ik belde en dan kreeg ik keuze menu 1, daarna nog een keuze menu enz. Het is een groot bedrijf maar ik kreeg op den duur contact met een vriendelijke vrouw die me verder hielp. Ik maakte alles droog en ging aan de slag met het sorteren van alles uit de oude dozen. Wat een oude troep kwam erbij. Met gedachtegang dat wat je 2 jaar niet in je handen heb gehad gewoonweg wegmieteren hetgeen ik met groot plezier heb gedaan. 

Trots

Jesse naast Scoot

door HOT

Vandaag schrijf ik eindelijk een stukje over Trots zijn. Eerst zou dit stukje "Trots op Jesse" heten, maar de titel is ingekort.
Waarom, deze vakantie hebben we een aantal zaken gedaan die geheel nieuw waren, of klusjes gedaan op een nieuwe wijze en daarmee dingen veranderd die gezien ons veranderde leven echt groots zijn.
Om te beginnen heb ik sinds kort een scootmobiel. Het rijden daarmee is nog een hele kunst. Ondanks dat ik per auto ontzettend veel kilometers heb afgelegd is dit een totaal andere gewaarwording. Het is overigens wel een vierwielscoot. Zo'n ding is 60 cm smal en ondanks schokbrekertjes voel je iedere putdeksel, stoepje, hobbel, of oneffenheid in de weg. Er zit een zogenaamde schildpadknop op en een hazenknop  Met de laatste ga je ongeveer 15 km p/u dus snel ben ik niet. Desalniettemin reed ik tijdens mijn eerste ritje bijna een collega omver. Nu zijn we een stukje verder en ondanks wat tegenstand en geblaf van Jesse, draaft ons Griekse Grietje nu heerlijk naast me mee en is al gauw buiten adem, want normaliter wandelen wij alleen met haar. Toch vind ze het nu gewoon leuk, en ze houd goed mijn snelheid in de gaten.

Verder heb ik afgelopen weken boven de keukenkastjes met trespa en aluminium schuifdeurtjes aangebracht. Het was veel werk en allemaal hoog boven mijn macht, en bepaald geen soepel materiaal. Ik heb het in drie dagen gedaan en nam steeds een dag pauze ertussen en daar ben ik razend trots op. Vroeger zou ik dit karwei in een keer gedaan hebben en me gegarandeerd geforceerd hebben en nu heb ik het zonder forceren, inclusief tegenslagen gewoon tussendoor kunnen weg leggen en is het karwei nu ook geslecht. TOP

Het is een heel andere manier van klussen doen, maar ik ben er blij en gelukkig mee.

Groet

Hoezo Crisis

Ons appartementencomplex staat nu zo’n 15 jaar en er beginnen nu wat slijtingsproblemen te vertonen. Dus proberen we een aantal offertes te krijgen. Onze nu welbekende Agpo Ferroli (de fabriek van de Fyra)  vertoont nu grote mankementen. Het is nu zodanig dat als het langer gaat duren het gevaarlijk begint te worden. De bekende offerte die naar onze expert is verzonden? Nou we wachten nog steeds. Ook beginnen de lampen en armaturen niet zo lekker te branden oftewel ze branden in. Maak van de nood een deugd dus willen we led lampen en op de brandtrappen bewegingsmelders. Voor de kostenbesparing. Onze goedgemutste VvE beheerder vroeg aan een voor hem bekende elektricien of hij wilde komen kijken voor een offerte. Ook hierop wachten we nog steeds. De bel die we laatst lieten vervangen, nou dat gaat ook niet goed. Hij resoneert.  Dit is nu het laatste bedrijf waarop we wachten om te kijken wat er niet goed is gegaan. Vandaag nl zouden ze allemaal contact met ons opnemen. Het is nu 1 uur des middags en we hebben nog geen belletje gehad. Dus daarom de kop boven mijn stukje want ik dacht crisis ze zullen wel staan te popelen om toch geen kleine klus. Wordt dus vervolgd en we zijn benieuwd.

Agpo Ferrolie deel 2.

We gaan verder met ons avontuur in installateurs land . Ik ben al weer een tijdje bezig geweest met deze materie. Een ding is al zeker. We zijn voor het lapje gehouden. Er is een onafhankelijke adviseur ingeschakeld en die heeft alles gefilmd en bekeken en is gaan rekenen en kwam tot de conclusie dat i.p.v. we dat allemaal tegelijkertijd moesten vervangen we dit allemaal solo kunnen laten uitvoeren. We hoefden alleen zijn berekeningen  maar mee te sturen. Later bleek dat ook hij een foutje had gemaakt. Alleen het rookkanaal en de ventilatie pijpen wordt door de VvE gedaan. De rest is voor iedereen dus als ze geen verwarming willen vervangen, dat is dan hun probleem.  Dus ging ik aan de slag en heb toen bedrijven gebeld en ze kwamen opdraven. Er moest een filmpje worden gemaakt en elk bedrijf wilde dat zelf doen en de uitkomst was toch elke keer anders. De een zei dat de rookpijp was vast gezet met parkers en dat ging dus niet samen met aluminium. We werden prompt gebeld dat er koolmonoxide melders aangeschaft en geplaatst moesten worden want dit was toch een ernstige zaak en zonder deze melders zouden we door de gemeente verordonneerd worden om de gasleiding af te sluiten. Braaf deden we wat er gezegd werd. Later bleek dat er zwaar overtrokken was. Dit bedrijf trok zich terug. Maar geen nood. Ik had contact gehad met meerdere bedrijven. Alleen kwam er geen enkele offerte binnen. Hoezo crisis? Ik belde de VvE beheerder en vroeg of hij het wilde overnemen want het lijkt alsof ze ons niet serieus nemen. De beheerder beaamde dit en nam dit ter hand. Gevolg? A.s. vrijdag wordt de eerste offerte besproken. Dit wordt zonder twijfel vervolgd.

De Overburen

Een hard werkend medemens

Ze zijn weer aan het verbouwen. De overburen. We wonen hier zo’n drie jaar en er wordt regelmatig verbouwd. De panden tegenover ons staan lang niet meer zo recht als in het verleden. Ze gaan plat, maar wanneer? Niemand die het weet. Dus alles is verwaarloosd.  Ook zo bij het pand van de kroeg “de Babbelaar”. Daar zijn al een aantal stalen lateien aangebracht, wegens instortingsgevaar.  Dus is de dakbedekking ook niet je van het. Vorig jaar werden de gaten gedicht en dat geeft leuk fotomateriaal. Vaak hoef ik geen stap naar buiten zetten om gratis fotomodellen te vinden.

Eindelijk Rust

Dit zegt alles!

Er bestaan mensen die van klussen houden. Als ze geen klus onderhanden hebben gaan ze zich vervelen en bedenken een nieuw project. Vaak echte mannen. Ze gaan liever klussen dan op vakantie. Als ze het gezinsbudget beheren vinden zij dikwijls dat er weinig geld is voor vakantie omdat een verbouwing onafwendbaar is. Die mannen balen als het af is. Bij mij is dat precies andersom. Ik baal van klussen maar ik ben blij met het resultaat. Ik besteed het liefst zoveel mogelijk geld aan vakantie.

Als het alleen aan mij had gelegen, was er nooit iets aan ons huis veranderd en was ik er ingetrokken zoals we het gekocht hebben: Johnny Jordaan-stijl met  gebloemd, verguld behang, witgemoffelde metalen open haard, bordeelkroonluchter, hemelbed en al. (De vorige eigenaar is plotseling overleden en zijn erfgenamen hadden – hoe bestaat het -  geen belangstelling voor de inboedel.)
Mijn partner dacht daar anders over dus toen is er heel wat afgeklust. Daar droom ik nog weleens van als ik zwaar getafeld heb.
Vorige week was het herfstvakantie voor de kinderen en wij, de ouders waren ook vrij. Het was prachtig weer. Een mooie gelegenheid om iets leuks te doen met het hele gezin.
Echter, er moesten nodig twee slaapkamers geschilderd worden. Mijn vrouw nam alle huishoudelijke taken voor haar rekening en ik mocht mij geheel wijden aan het verven. Het is allemaal prima gelukt en we zijn blij met het resultaat. Maar tot welk een prijs. Gaandeweg de week werd ik steeds vermoeider, nerveuzer en chagrijniger. Voor een marathon draai ik m’n hand niet om maar dit…Verf aan m’n handen, de huid droog door de terpentine, koppijn van de verflucht, niet zomaar ergens kunnen gaan zitten door mogelijke verf op m’n kleding, chaos door verplaatste meubels, oppassen dat je geen verf morst of omgooit. Bloody hell.
De vakantie is voorbij en ik ben weer aan het werk. Eindelijk rust.

Laaglander