En de monteur zei;

Ja! Er is een monteur binnen geweest! Hij had verstand van ons ingewikkelde systeem, dat waren we bijna vergeten dat er monteurs zijn die weten waar ze mee bezig zijn. Een wonder. Het bleek dat er een heel klein thermostaatje, ver achterin het apparaat gelegen was dat het niet meer deed. Het was een lastig karweitje. Dus; geen handschoenen meer aan in huis, geen dikke panty onder de sportbroek, geen dikke trui met daarboven een dik vest aan! Ik voel me kilo’s lichter. Wat kan een mens blij zijn. Grijnzend naar elkaar genieten we dubbel van de warmte. Niet te vergeten, maandag komt er een mannetje die het raam in de achterste kamer gaat repareren. Dat sluit niet goed. Ook hebben we daardoor een kleine verbouwing gepleegd door een kastje te verplaatsen en wat dingetjes te verhuizen. Anders kon de man er niet bij. Tegelijkertijd is er meer licht in de kamer. Onze dag kan niet meer stuk.  

Zen

ONTBETEN

IN HET AANGENAME GEZELSCHAP

VAN OCHTENDGLORIE.

Haiku poëzie door Matsuo Basho

Muziek; Music for Zen Meditation.

 http://youtu.be/fp1J8aYzMno

Drumming.

Ik ben gek op percussie en de bas. Bij een lekker ritme ga ik vanzelf zwingen waar ik ook maar ben. Op de stoel, in de keuken sta ik ineens te dansen. Jesse vindt dit een uitnodiging en doet met me mee. De eerst drummer waar ik van genoot was. Sandy Nelson. Ik woonde toentertijd in de States eind jaren vijftig begin zestiger jaren. De Beach Boys of werd er gezongen over verloren liefdes klonk door de radio heen. Country, heel veel country op de tv. Ineens hoorde ik iets héél anders. Een drummer met soms een gitarist speelde de sterren uit de hemel. Ik hoorde de drummer en was verkocht. Vooral toen mijn broer de lp met “birth of the beat. Een kant van de plaat met  1 nummer. Wanneer ik nu nog de hoes bekijk zie ik een man met een nu in mijn ogen “simpel drumtoestel” en nog steeds vind ik hem the godfather of the beat. http://youtu.be/_n8kz4-H648 Ik zocht een mooi filmpje erbij. Helaas vond ik er geen die ik goed genoeg vind.

Onverwachte ontmoeting.

Een aantal jaar geleden liepen we met ons meissie in het Sterrenbos zodat zij de gelegenheid had om de bomen te markeren. We hadden een vast groepje. Dat was leuk en was tegelijkertijd een gezonde uitlaatklep van ons wel en wee. De hondjes waren toen nog pup en groeide samen naar volwassenheid. Nu is dat groepje uiteen gevallen. Er zijn een paar verhuisd, een paar gaan hemelen, soms kregen een aantal ruzie. Dat gebeurt.  Nu kwam ik een van de trouwste metgezellen tegen. Zij waren toen begeleid door een grote hond, van Braziliaanse afkomst. Hij kreeg eerst erg veel last van een peesblessure of zoiets. Als gevolg daarvan kwamen er operaties en een brace en heel veel pijnstillers. We vroegen ons dus af niet of hij een spuitje moest krijgen maar wanneer. Ik kwam haar vandaag tegen en hoorde hun verhaal. Zij moesten toch onverwachts afscheid van hem nemen. Het bleek dat hij een hersentumor had en was een totaal andere hond wanneer er een aanval opkwam en viel iedereen aan wiens gezicht hem niet beviel. Hij was wat je noemt een erg grote hond met hele grote tanden. Dus; ze moesten hem wel in laten slapen want stel je voor dat ze hem niet meer tegen kon houden! Er zou dan doden vallen. Dat is een heel groot nadeel van huisdieren. We leven langer dan zij en ook wij hebben afscheid van een aantal katten moeten nemen. Er blijft toch altijd een leegte achter want elk beestje heeft een eigen aard. Dan zeggen we tegen elkaar; “Weet je nog?”

Een aflopende zaak.

Dit zegt alles.

Hier zitten we nu naast elkaar. Met vingerhandschoenen aan, een legging met sokken aan. Met daarboven nog een molton broek, hemd, trui enz. We zitten binnen nota bene. Onze Agpo Ferroli is aan het aftakelen en hapert door de hele dag heen. Dit is zijn laatste winter. Hij doet zijn best en af en toe voelen we aan de radiatoren en voelen warmte!! We wisten dit al toen we hier gingen wonen en hadden hier al geld voor weggelegd. Daarna volgde er een eindeloze gesprekken met onze medebewoners, de offerte makers en VvE beheerders. Er werd van alles beweerd. Eerst was het een individuele zaak, daar na een gezamenlijke zaak,  daarna werd het weer een p.p. met de berekeningen voor de installateurs. Ook is er afgesproken dat de buizen die door ons appartementen lopen gezamenlijk zijn. Deze moeten dus eerst worden opgeknapt en gereinigd. Dan moeten de cv’s uitstaan dus werd het wachten tot het niet meer vriest. Bel Tempus werd er gezegd. Deze fa. zorgt voor het onderhoud. Een verhaal apart. De meeste van de monteurs kennen dit apparaat niet en onderhoud is dus een mooi woord voor even de stofzuiger erdoor halen. Deze fa. krijgt beslist de opdracht niet. We hopen wel dat we een installateur kunnen vinden die het aandurft. Dit verhaal krijgt beslist nog een staartje. Ondertussen hebben we het koud! Zielig hé?

Afscheid

Afgelopen maandag is er een mede flatbewoner overleden. Alleen hoorde ik pas gisteren hiervan. Dus kreeg ik een condoleance kaart van Riet en ik pakte de portemonnee pen en ging de flat langs voor een handtekening op de kaart en geld voor een bloemstuk. Vandaag is er een afscheid van de man en dat is voor ons erg snel. Vanmorgen gingen we langs de bloemenhandel voor de bestelling. Dat was geen probleem zei de bloemist. Vanmiddag nemen we dus afscheid van iemand die we echt amper kenden maar hij kwam me over als een buitengewoon vriendelijk mens. Het is en blijf vreemd dat toen ik mijn toer langs de bewoners ging ik weer eens echt een gesprek had met hen. Normaal gaat het van Hallo, hoe gaat het, lekker weer he?  Maar bij trouwerijen en begrafenissen staan we even stil bij de wisselingen in ons leven. 

Vreugde en Smart

Werk van Reyle-Elimental Threshold

Daarop zei een vrouw: Spreek tot ons over vreugde en smart. En hij antwoordde: Je vreugde is onthulde smart. En de bron waaruit je lach ontspringt, werd vaak gevuld met je tranen. Hoe kan het anders zijn? Hoe dieper je smart in je wezen kerft, hoe meer vreugde je kunt bevatten. Is niet de beker die je wijn bevat dezelfde beker die in de oven van de pottenbakker werd gebakken? En is niet de luit die je geest kalmeert hetzelfde hout dat door de mensen werd uitgehold?

Wanneer je blij bent, schouw dan diep in je hart, en je zult zien dat enkel wat je smart gegeven heeft, ook vreugde brengt. Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk.

Sommigen zeggen: “Vreugde is groter dan smart”, en anderen: “neen, de smart is groter”. Maar ik zeg je: ze zijn onafscheidelijk. Ze komen tezamen, en wanneer een met je aanzit aan tafel, moet je bedenken dat de andere slaapt in je bed.

Voorwaar, als een weegschaal hangt tussen je smart en je vreugde. Alleen wanneer je ledig bent, sta je stil en ben je in evenwicht. Wanneer de schatbewaarder je opneemt om zijn goud en zilver te wegen, moet je vreugde of smart rijzen en dalen.

Deze tekst komt uit het boek “De Profeet”, geschreven door Kahlil Gibran.  Dit heeft hij geschreven in 1927. 

Koud hé?

Vijfsluizen in Schiedam

Het zag er eerder dit jaar mooier uit dan nu. Maar toch ben ik blij dat de sneeuw weg is. maar de kou blijf en onze kachel heeft het beter gedaan. Hij is echt aan vervanging toe. Het wachten is op wat warmte want wanneer de vervanging plaats kan vinden moeten alle kachels it zijn. geduld is en blijft een schone zaak. 

Kopfoto

Wat is dat? Wat? Ja, die tekening boven je stukjes! Waar heb je die vandaan? Heb je die soms via Google opgetrommeld? Ik vind hem mooi of lelijk. Hangt er vanaf met wie ik spreek. Heb ik zelf getekend! Wat! Heb jij dit gemaakt? Dat is moeilijk, ik ben niet zo artistiek. Ik kan niet tekenen. Het valt wel mee, antwoord ik dan. Gewoon lijntjes trekken, dat middenstuk heb ik afgeplakt met verf tape, dat spul dat je gebruikt om dingen af te plakken. Je kiest dan 2 groepen kleur. Voor de achtergrond blauw, groen en paars. Voor de voorgrond rood, oranje en geel. Eerst de achtergrond inkleuren. Dan tape verwijderen en het witte gedeelte met lijnen de voorgrond inkleuren. Daarna met fijne markerpen de lijnen accentueren. Daarna de bovenkant schaduw maken met een breder markerpen. Een kind kan de was doen. De kopfoto hiervan is eigenlijk een doorsnede van de tekening. Oh! Wat heb jij een geduld, dat heb ik niet. Ach, als je iets leuk vind dan komt het geduld vanzelf. 

Explosie

Je lonkt naar mij! Zachtjes pak ik je beet en voel hoe glad jij in mijn vinger ben en rustig  glij je door mijn vingers naar beneden. Ik streel je van boven naar beneden en visa versa terwijl ik droom van wat komen gaat. Ik voel je ribbels mijn vingertopjes kietelen. Heel rustig tuit ik mijn lippen terwijl ik je naar mijn mond breng en mijn lippen zich samenspannen om het topje en begin dan eerst zachtjes aan je te zuigen. Dan versterk ik mijn zuigkracht totdat…er een explosie plaats vind in mijn mond en slik alles naar beneden. Wanneer alles op is  gooi ik je weg in de prullenbak.  Zucht. Ik kijk naar rechts en gelukkig, ik heb er nog heel veel in een potje. Tot de volgende keer.