Soepeltjes

 

De dag verloopt tot nu toe soepeltjes. Lekker. Het opstaan was even moeilijk om 06.09 maar toch, ik was om kwart over zeven op mijn werkplek en sindsdien aan een stuk door aan het werk. Goede telefoontjes en zo. Afspraken die gehouden worden. Er werd net door Antoinette en Adri een usb stick afgegeven met allerlei fantasy boeken er op voor Els, zodat ze weer volop voer heeft voor haar ereader. Waarom ze eigenlijk lid wilde worden van de Biep in Rotterdam is me ,eigenlijk een raadsel, want een boek heeft ze er nog niet geleend. Els voelt zich vandaag niet lekker. Ze heeft een wankeldag, dus heb ik gezegd dat ze ’t maar even rustig aan moet doen. Ik neem vanmiddag Meisje wel mee naar mijn fysioafspraak bij Bert. Ze kan dan even lekker rennen en gaat bij Bert lekker liggen wachten tot die klaar is met knaaien. Ik zit nu in mijn pauze even een broodje te eten en een stukje te schrijven. Ik keek ook even op facebook en zag dat ik mijn stukje over Healey, en Austin Healey op de dite van het Healey Museum gezet is. Ik vind dat toch wel erg leuk, en krijg van dat soort dingen altijd een gevoel van trots. Heb je interesse, hier kun je het vinden. http://myntransportblog.com/2015/02/08/donald-healey-motor-company-1945-the-cape-warwick-uk-austin-healey-england-uk-since-52/

Van mijn baas kreeg ik ook te horen dat ik as. Vrijdag vrij kon krijgen, zodat Els en ik de dag van daarna samen een beetje kunnen voorbereiden. Lekker.

Ik hou het hierbij, want er ligt nog genoeg. Groetjes. Jeroen

Wat is wijsheid

Gisteren draaide ik een winkeldienst samen met een collega. We werken altijd met zijn tweeën. Had het over de omzet van de zaak. De omzet zien we elk jaar weer dalen en dat gaat al minstens 3 jaar achter elkaar door. Het is dat er een grote spaarpot is aangelegd door het oude bestuur, we alleen met vrijwilligers werken en de huur laag is anders waren we allang failliet. Ook komt er steeds een oud gespreksonderwerp naar voren of we moeten verhuizen of niet want, zo gaat het gerucht, de plek is niet je van het. Je hebt de winkelstraat en om onze zaak te bereiken moet je een trap naar beneden gaan want daar ligt een pleintje. De voorstanders denken dus dat wanneer de klanten vlak langs de winkel lopen ze sneller geneigd zijn om naar binnen te lopen. De tegenstanders, waartoe ik ook behoor, argumenteren dat de huur dan 3x zo hoog is en we dus eerst 3x meer omzet moeten halen om op ons huidige niveau te blijven. Ook dat meer dan ¾ van de winkels gesloten zijn. Dus als de theorie van de voorstanders zou kloppen dan zouden er niet zoveel zaken de deuren sluiten. Dus, vorig jaar was er besloten tijdens de Algemene Leden Vergadering dat we de winkel zouden opknappen met een nieuwe vloerbedekking, een likje verf op de muur en een wat andere indeling. Veel goedkoper dan verhuizen. Kwam een van de bestuursleden de nieuwe burgemeester tegen die iets beloofde te doen en dat weer prompt vergat en begint het hele gesprek weer van voren af aan. Dus komt de vraag naar boven: wat is wijsheid. 

Een onverwachts filmpje

Na een aantal foto's maken van dezelfde scène maakte Google+ voor mij een filmpje in Blijdorp zoo.

De Dromenwever.

Dit is de titel van een van de boeken geschreven door Wim Gijsen. Hij is een van mijn lievelingsschrijvers en bij het doorneuzen van het www leerde ik dat hij meer is geweest dan een fantasyschrijver. http://nl.wikipedia.org/wiki/Wim_Gijsen 

Hier lees je wat meer over de auteur. Ik ben weer eens in zijn fantasiewereld gedoken en reis met hem mee.
Een tijdje geleden liep ik eens samen met Jesse langs het Sterrenbos en kwam een jongen tegen. We liepen eventjes samen op en ik vertelde hem dat ik hierna een lekker bakje thee zou zetten en een boek ter hand zou nemen en zou gaan lezen. Hij keek me verwonderd aan en zei dat hij nooit boeken las met een vleug van trots in zijn stem. Ik beantwoorde hem dat ik het eigenlijk jammer voor hem vond. Dit schijnt wel vaker te gebeuren in het digitale tijdperk. Vreemd. Waarom zou je om iets lief te hebben het andere moeten haten?

 Maar, ik ben dus weer in een leestijdperk belandt en reis in vreemde landen en andere tijden.

Is het al maart?

Vanmorgen keek ik naar buiten.

Overal is het wit.

Nadat Jesse ons verlaten had wisten we al dat er eentje zou komen die haar mand weer zou vullen.

We informeerden bij petemoei uit Delft of ze voor ons zou uitkijken naar de opvolgster

Dat het een meisje zou worden was al een feit

Ik wist dat de winter zou komen en nog vol van verdriet dacht ik wijs te zijn

Te wachten tot maart of zo om actief te zoeken naar een nieuwe vriendin

We wenden aan de pijn en er was eigenlijk niet veel buiten te zoeken

Zonder hond vind ik het niets aan om te wandelen

Roen zei dat het genoeg was en dat we moesten gaan zoeken

We kregen ideeën door vanuit Delft tot ik in de hazelnootogen van Meisje keek en was verkocht.

Er waren andere opties maar steeds keek ik naar die ogen

Vertelden Petemoei: ‘We hebben besloten”.

Het balletje ging rollen en op 11 december landde het vliegtuig in Schiphol en Meisje werd opgehaald en de volgende dag bij ons gebracht.

Wat was ze bang en haar heupspieren waren alleen in aanleg aanwezig

We gingen veel wandelen en langzamerhand voelt ze zich helemaal thuis.

Ik hoopte die gladdigheid te kunnen ontwijken en had me eerst vastgepind op maart en vertelde dit aan iedereen.

Dus, wanneer Meisje en ik langs lopen horen we de vraag:

‘Is het al maart?’

Een bizarre droom vannacht.

 

Waar die vandaan kwam, kwam ie vandaan, maar vannacht zat ik plotsklaps in mijn hel reëel overkomende en hardnekkige droom in Hilversum op de van Riebeeckweg 4. Ik kan me goed herinneren om 04.45u nog naar het toilet te zijn geweest met het licht aan om er maar uit te komen.

Helaas zat ik er vervolgens weer middenin en om 06.00u nog een keer, en bij de tweede keer dat de wekker ging om 06.09 zat ik er zo mogelijk nog meer in.

Ik ga proberen er wat over te vertellen. Ik was met mijn (als ze er nog zou zijn) 101 jarige moeder, in ons oude echte zestigere jaren huis waar ik vanaf mijn 6^e tot 16^e ben opgegroeid. De auto van mijn vader, een prachtige witte oldtimer Mazda 1800 uit 1971 stond voor een ouderwetse verhuiswagen, en het hoofd van het verhuisbedrijf was een lompe, dronken overkomende botte boer. Mijn moeder moest eruit, en was bezig met verhuisdozen die al ten minste honderd keer gebruikt waren en er allemaal even haveloos uitzagen. Ze had hulp van een vriendin uit een later tijdperk, dus ik snapte er geen biet van. De helft van het huis was al gesloopt en de achterkant lag er al af. Ik kreeg prompt heftige ruzie met zowel met de vriendin, de verhuizers, als de aannemers die druk bezig waren met sloopwerk. De achtertuin, en het huis erachter waren al weg evenals de drie garages naast ons huis. Er waren bouwprojecten aan de gang en er lag al een weg vlak naast ons huis waar vroeger de eeuwenoude eik stond en ons grindpad. Op het huis na was er eigenlijk niks herkenbaar. Alleen mijn broze moeder die wat in paniek was, het koud had, en niet wist waar ze aan toe was, en mijn vader was ook nergens te vinden. Alleen de auto die inmiddels dik 43 jaar oud was maar eruitzag als een gloedje nieuwe. Ik liep rond in de kleding die ik woensdagsmorgens aanheb op weg naar mijn fysiozwemmen, dus met mijn zwembroek al aan omdat er meestal geen hokjes vrij zijn als ik bij Huize Frankeland aankom. Het was allemaal bijzonder bizar, en het kost me nog steeds moeite om er van las te komen, al zit ik inmiddels alweer sinds 07.15 op mijn werk.

Ik snap er uiteindelijk ook niks van. Ik zal binnenkort eens op Google Earth kijken of er echt iets veranderd is of dat het nog is zoals een jaar of acht geleden toe ik voor het laatst keek. Wel heb ik laatst een blog gemaakt over Mazda, en specifiek over de Mazda 1800 luce van mijn vader, met kenteken 98-92-PA.

http://myntransportblog.com/2015/01/11/mazda-cars-light-trucks-and-engines-fuchu-aki-district-hiroshima-prefecture-japan-1920-on/

 

 

De Nieuwe Hemel (strip)

De maker van deze strip is Mark Hendriks en komt uit 2006. Ik heb deze van mijn lief gekregen. Hij weet zo goed waar ik van hou. De strip of eigenlijk graphic novel gaat over vrouwen tijdens de Chinees/Japanse oorlog in de jaren dertig. Graphic novel is een strip in boekvorm met een literaire inslag. De Corto Maltose serie wordt hier ook in onderverdeeld. De tekeningen zijn schitterend en bij het bekijken hiervan vermoed ik dat de techniek inhoudt dat gedeelte van een blad papier vochtig wordt gemaakt en dan wordt er met Oost Indische inkt getekend. De inkt vloeit dan uit. Het vel wordt dan gedroogd en dan komt het eigenlijke tekenwerk. Het verhaal is summier en gaat over 2 vrouwen die een treinreis maken door Manchurije. Een vrouw is een schrijver die de reis beschrijft met haar reisgenoot. De Russen zijn net door de Japanners verslagen. Japan breidt zijn vloot uit en heeft grote behoefte aan land en grondstoffen. Ze vinden zichzelf ook superieur aan de Chinese bevolking. Zoals er vaak wordt gezegd dat de geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaar blijkt dat deze manier van kijken naar de geschiedenis een verfrissend beeld geeft.

Onverwachtste verassing

We zitten nu bijna elke dag achter onze pc en ons ding te doen.

We hebben elk ons eigen blog, Facebook pagina en Seen hoort er ook bij.

Roen wilden dit alles moderniseren en ging dus aan de slag.

Microsoft gaf hem een cadeau waar hij niet op zat te wachten en hij kreeg toen nr. 8 in zijn pc.

Na een paar dagen geworstel en updates kon hij er mee werken.

Maar toen hij IncrediMail wilde installeren omdat daar alle email adressen in staan ging het fout.

Hij kon wel inloggen maar zag vervolgens een zwart scherm.

Belde dus onze pc onderhoudsmonteur en die zei vanwege de leeftijd van zijn beesie was herstellen een te groot en te duur risico.

Dit alles werd op de pc( de mijne) gedeeld.

Een volgeling van onze blogje bood spontaan aan hem te helpen.

Nam de pc en schijfje en nog meer mee

Belde de dag daarop dat de pc hersteld is en vandaag wordt gebracht.

Mijn held!

Heel veel dank!

Het zonnetje schijnt

Ja, het schijnt ons huis binnen

Dan kijk ik goed rond

Zie dan dingen die ik niet wil zien

Pak de stofzuiger, emmer met sop en lappen

Ga dan voortvarend de keuken in

En dan

Schuiven de wolken voor de zon

Dan denk ik

‘Laat maar zitten of toch niet’

Nu heb ik een schone keuken.

Ik ben benieuwd wanneer de zon weer gaat schijnen.

TOF!

Samen vieren

Meisje had haar losloop dag

Dit is nu voor de 3^de keer.

Ze begint steeds meer als een ‘hond’ te gedragen

De honden etiquette begint te dagen

Snufje hier of daar

Ze rende en speelde voor de 1^ste keer.

TOF

Sinds gisteren is mijn BAHA aangeklikt

Ik hoor weer als een tierelier

Hoor Knul mauwen, de klok tikken en allerlei kleine geluidjes

TOF