In de tijd
dat ik Roen leerde kennen had ik zo’n 2 meter lp’s en hij had er ongeveer 15.
Ik doe maar een gok. Hij had er eentje van Africa Djole. http://youtu.be/swx6iOwo2YE
Hij was er helemaal desolaat van. Had ze live gezien op een schoolfeest en
vertelde mij hoe hij in de blik van een van de drummers verzonken was geraakt. Deze
blik ziet hij nog als het ware wanneer hij deze muziek hoort. Later, veel later werd er in de buurt waar we waren gaan
wonen te Schiedam dat er een djembe leraar les gaf. Wij schaften een djembe aan
bij de Wereldwinkel en hij ging lessen. Wie weet schrijft hij nog over die
tijd. Zo af en toe speelde hij op dit instrument en Jesse was er zeer geïnteresseerd
in.
zaterdag 2 maart 2013
Drumming 2.
Labels:
Foto's uit de oude doos,
Herinneringen,
Mijmeringen,
Muziek
vrijdag 1 maart 2013
donderdag 28 februari 2013
En de monteur zei;
Ja! Er is
een monteur binnen geweest! Hij had verstand van ons ingewikkelde systeem, dat
waren we bijna vergeten dat er monteurs zijn die weten waar ze mee bezig zijn.
Een wonder. Het bleek dat er een heel klein thermostaatje, ver achterin het
apparaat gelegen was dat het niet meer deed. Het was een lastig karweitje. Dus;
geen handschoenen meer aan in huis, geen dikke panty onder de sportbroek, geen
dikke trui met daarboven een dik vest aan! Ik voel me kilo’s lichter. Wat kan
een mens blij zijn. Grijnzend naar elkaar genieten we dubbel van de warmte.
Niet te vergeten, maandag komt er een mannetje die het raam in de achterste kamer
gaat repareren. Dat sluit niet goed. Ook hebben we daardoor een kleine
verbouwing gepleegd door een kastje te verplaatsen en wat dingetjes te
verhuizen. Anders kon de man er niet bij. Tegelijkertijd is er meer licht in de
kamer. Onze dag kan niet meer stuk.
woensdag 27 februari 2013
Zen
ONTBETEN
IN HET
AANGENAME GEZELSCHAP
VAN
OCHTENDGLORIE.
Haiku poëzie
door Matsuo Basho
Muziek;
Music for Zen Meditation.
dinsdag 26 februari 2013
Drumming.
Ik ben gek
op percussie en de bas. Bij een lekker ritme ga ik vanzelf zwingen waar ik ook
maar ben. Op de stoel, in de keuken sta ik ineens te dansen. Jesse vindt dit
een uitnodiging en doet met me mee. De eerst drummer waar ik van genoot was. Sandy
Nelson. Ik woonde toentertijd in de States eind jaren vijftig begin zestiger
jaren. De Beach Boys of werd er gezongen over verloren liefdes klonk door de
radio heen. Country, heel veel country op de tv. Ineens hoorde ik iets héél
anders. Een drummer met soms een gitarist speelde de sterren uit de hemel. Ik
hoorde de drummer en was verkocht. Vooral toen mijn broer de lp met “birth of
the beat. Een kant van de plaat met 1
nummer. Wanneer ik nu nog de hoes bekijk zie ik een man met een nu in mijn ogen
“simpel drumtoestel” en nog steeds vind ik hem the godfather of the beat. http://youtu.be/_n8kz4-H648 Ik zocht een
mooi filmpje erbij. Helaas vond ik er geen die ik goed genoeg vind.
maandag 25 februari 2013
Onverwachte ontmoeting.
Een aantal
jaar geleden liepen we met ons meissie in het Sterrenbos zodat zij de gelegenheid
had om de bomen te markeren. We hadden een vast groepje. Dat was leuk en was
tegelijkertijd een gezonde uitlaatklep van ons wel en wee. De hondjes waren
toen nog pup en groeide samen naar volwassenheid. Nu is dat groepje uiteen
gevallen. Er zijn een paar verhuisd, een paar gaan hemelen, soms kregen een
aantal ruzie. Dat gebeurt. Nu kwam ik
een van de trouwste metgezellen tegen. Zij waren toen begeleid door een grote
hond, van Braziliaanse afkomst. Hij kreeg eerst erg veel last van een
peesblessure of zoiets. Als gevolg daarvan kwamen er operaties en een brace en
heel veel pijnstillers. We vroegen ons dus af niet of hij een spuitje moest
krijgen maar wanneer. Ik kwam haar vandaag tegen en hoorde hun verhaal. Zij
moesten toch onverwachts afscheid van hem nemen. Het bleek dat hij een
hersentumor had en was een totaal andere hond wanneer er een aanval opkwam en
viel iedereen aan wiens gezicht hem niet beviel. Hij was wat je noemt een erg
grote hond met hele grote tanden. Dus; ze moesten hem wel in laten slapen want
stel je voor dat ze hem niet meer tegen kon houden! Er zou dan doden vallen. Dat
is een heel groot nadeel van huisdieren. We leven langer dan zij en ook wij
hebben afscheid van een aantal katten moeten nemen. Er blijft toch altijd een
leegte achter want elk beestje heeft een eigen aard. Dan zeggen we tegen
elkaar; “Weet je nog?”
zondag 24 februari 2013
Een aflopende zaak.
![]() |
| Dit zegt alles. |
Hier zitten we nu naast elkaar. Met vingerhandschoenen aan, een legging
met sokken aan. Met daarboven nog een molton broek, hemd, trui enz. We zitten
binnen nota bene. Onze Agpo Ferroli is aan het aftakelen en hapert door de hele
dag heen. Dit is zijn laatste winter. Hij doet zijn best en af en toe voelen we
aan de radiatoren en voelen warmte!! We wisten dit al toen we hier gingen wonen
en hadden hier al geld voor weggelegd. Daarna volgde er een eindeloze gesprekken
met onze medebewoners, de offerte makers en VvE beheerders. Er werd van alles
beweerd. Eerst was het een individuele zaak, daar na een gezamenlijke zaak, daarna werd het weer een p.p. met de
berekeningen voor de installateurs. Ook is er afgesproken dat de buizen die
door ons appartementen lopen gezamenlijk zijn. Deze moeten dus eerst worden
opgeknapt en gereinigd. Dan moeten de cv’s uitstaan dus werd het wachten tot
het niet meer vriest. Bel Tempus werd er gezegd. Deze fa. zorgt voor het
onderhoud. Een verhaal apart. De meeste van de monteurs kennen dit apparaat
niet en onderhoud is dus een mooi woord voor even de stofzuiger erdoor halen.
Deze fa. krijgt beslist de opdracht niet. We hopen wel dat we een installateur
kunnen vinden die het aandurft. Dit verhaal krijgt beslist nog een staartje.
Ondertussen hebben we het koud! Zielig hé?
zaterdag 23 februari 2013
Afscheid
Afgelopen maandag is er een mede flatbewoner overleden. Alleen
hoorde ik pas gisteren hiervan. Dus kreeg ik een condoleance kaart van Riet en
ik pakte de portemonnee pen en ging de flat langs voor een handtekening op de
kaart en geld voor een bloemstuk. Vandaag is er een afscheid van de man en dat
is voor ons erg snel. Vanmorgen gingen we langs de bloemenhandel voor de
bestelling. Dat was geen probleem zei de bloemist. Vanmiddag nemen we dus
afscheid van iemand die we echt amper kenden maar hij kwam me over als een
buitengewoon vriendelijk mens. Het is en blijf vreemd dat toen ik mijn toer
langs de bewoners ging ik weer eens echt een gesprek had met hen. Normaal gaat
het van Hallo, hoe gaat het, lekker weer he? Maar bij trouwerijen en begrafenissen staan we
even stil bij de wisselingen in ons leven.
Labels:
Actueel,
Afscheid,
Gegooglede foto's,
Mijmeringen
vrijdag 22 februari 2013
Vreugde en Smart
![]() |
| Werk van Reyle-Elimental Threshold |
Daarop zei
een vrouw: Spreek tot ons over vreugde en smart. En hij antwoordde: Je vreugde
is onthulde smart. En de bron waaruit je lach ontspringt, werd vaak gevuld met
je tranen. Hoe kan het anders zijn? Hoe dieper je smart in je wezen kerft, hoe
meer vreugde je kunt bevatten. Is niet de beker die je wijn bevat dezelfde
beker die in de oven van de pottenbakker werd gebakken? En is niet de luit die
je geest kalmeert hetzelfde hout dat door de mensen werd uitgehold?
Wanneer je
blij bent, schouw dan diep in je hart, en je zult zien dat enkel wat je smart
gegeven heeft, ook vreugde brengt. Wanneer je verdrietig bent, blik dan opnieuw
in je hart en je zult zien dat je weent om wat je vreugde schonk.
Sommigen
zeggen: “Vreugde is groter dan smart”, en anderen: “neen, de smart is groter”. Maar
ik zeg je: ze zijn onafscheidelijk. Ze komen tezamen, en wanneer een met je
aanzit aan tafel, moet je bedenken dat de andere slaapt in je bed.
Voorwaar,
als een weegschaal hangt tussen je smart en je vreugde. Alleen wanneer je ledig
bent, sta je stil en ben je in evenwicht. Wanneer de schatbewaarder je opneemt
om zijn goud en zilver te wegen, moet je vreugde of smart rijzen en dalen.
Deze tekst
komt uit het boek “De Profeet”, geschreven door Kahlil Gibran. Dit heeft hij geschreven in 1927.
donderdag 21 februari 2013
Koud hé?
Labels:
Actueel,
Ervaringen,
Mijmeringen,
Nieuwe Foto's
Abonneren op:
Posts (Atom)







