De laatste keer

Tenminste: dat dacht ik.

Opgewekt ging ik naar het ziekenhuis toe

Voor de laatste metingen

De bliepjes en blupjes.

De woorden bank, zink, enz.

De verpleegkundige keek naar de schroef

En wat menig mens mij heeft verteld klopt

Er zit een schroefje in mij los. 

Een mens wil soms wel een wat anders

Er worden naar nieuwe doelen gezocht

Nieuwe grenzen beproefd

Jezelf leren kennen en pushen

Er zijn velen voorgegaan

Sommigen zijn verfilmt

Kijk en huivert

http://youtu.be/R0I1lEVV2V4

Rotterdam loopt

Rotterdam loopt

In Rotterdam is het uitstekend joggen. Je kan er heerlijk langs de Maas of de Rotte draven. Hele stukken zonder kruising. En als je wilt oversteken stoppen alle auto’s, oversteekplaats of niet; Rotterdammers houden van hardlopers. Je kan de Maastunnel door en de Van Brienenoordbrug over. Lekker klimmen en dalen. Een grootsteedse ervaring.

Als de hond mee moet en los wil lopen, is de keus beperkt. Gelukkig zijn er genoeg parken en bossen in en rond Rotterdam. Elk gebied heeft zijn eigen voor- en nadelen. Mijn favorieten:

Op de derde plaats: De Broekpolder in Vlaardingen, een groot en woest gebied, aangelegd op zes meter dik giftig slik uit de Rotterdamse haven. Aan dat gif dankt het zijn bestaan want daardoor is het terrein nergens anders geschikt voor dan  recreatiebos. Je kan kiezen uit vlakke, verharde paden maar er zijn ook avontuurlijke jungleroutes en een onlangs aangelegd mountainbikeparkoers, kriskras door het bos. Doordeweeks zijn er weinig fietsers, dan kan je er prima hollen. Een nadeel is dat je af en toe een vlaag, over de Maas geblazen Pernisser petrochemielucht opsnuift en dat Fits de hond Schotse Hooglandenkalfjes opjaagt.

Op de tweede plaats: Het hoge Bergse bos. Een recreatiegebied dat in de jaren tachtig is aangelegd op een met puin afgedekte en opgehoogde vuilnisbelt. Het is met fiets- en voetpaden verbonden met het lage Bergse bos en het merenbos in Bleiswijk. Er is een skipiste, een mountainbikeparkoers, een buitensportcentrum en een golfbaan. De golfclub, opgericht in 1989 heet ‘De Hooge Rotterdamsche’, alsof hij al eeuwen bestaat. De nieuwe rijken spelen er als derde wereldkinderen  op een oude vuilnisbelt. Hardlopen kan er prima, vooral heuveltraining. Daarvoor hoef je dus niet naar de duinen. Een nadeel is de aanwezigheid van mountainbikers. Doordeweeks zijn er vaak scholen bezig met sporten. Het is er overdag en in het weekend nooit stil. Een voordeel is dat het ’s avonds verlicht is door de kassen in de omgeving. Een spookachtig licht dat via de laaghangende wolken weerkaatst.

Op nummer een: Het Kralingse bos. In de crisisjaren van de vorige eeuw vrijwillig aangelegd door werklozen die, net als nu, anders geen uitkering kregen.

Onder andere bekend van het jaarlijkse concours hippique en het legendarische popfestival in de goeie ouwe tijd, toen ik nog jong en mooi was en alles nog stond te gebeuren. Grote bomen en ruime paden. In het weekend is het er gezellig druk. De sfeer van een grand café. En overal de geruststellende skyline van Rotterdam.

Laaglander

Er zijn van die dagen

Dat ik de buitenwereld wil afsluiten

Dan zou ik, als we gordijnen hadden, deze dicht trekken.

Ik duik dan in de oude, vertrouwde dingen

Zoals “In de Ban van de Ring” lezen of bekijken.

Hoe vaak ik deze boeken in mijn handen heb gehad terwijl ik al lezend in een andere wereld vertoef, weet ik niet meer.

Al de emoties die er worden beschreven herken ik.

Liefde, angst, vriendschap, moed, trouw aan een ander of mezelf

We hebben lang geleden de DVD gekocht en wanneer we ergens anders willen zijn kijken we hiernaar.

Elke keer lees of zie ik weer andere dingen die ik daarvoor niet zag.

Vooral in de boeken, daar gebeurt dit het meest.

Morgen gaan we verder met het gewone.

Jeroen gaat werken en ik doe mijn dingen.

We worden weer wat wijzer en vooral in pijnlijke tijden ontvangen we weer een levensles.

Ze zal altijd bij mij zijn in mijn hoofd en hart.

Bedankt maatje dat je een tijdje naast me liep tijdens mijn levensreis.

Een tijger op mijn pad.

Afgelopen jaren liep ik regelmatig in dierenpark Blijdorp met mijn camera. Dit waren de uitjes voor mij alleen. In dit bezuinigingsjaar heb ik mijn abonnement niet verlengd. Dat komt wel weer. Ook toen we nog samen liepen of alleen zochten we tijden lang naar de tijgers. De dierentuinen van tegenwoordig zijn totaal anders van opzet en verschillen van dag en nacht met vroeger. Vroeger had je of kuilen, kooien of iets dergelijks en hoefde je niet te zoeken naar de dieren die daar gehouden werden. Gemakkelijk dus. Echter, niet leuk voor de beesten en je zag toch wel dat de verveling snel toesloeg bij mens en beest. Stereotype handelingen waren niet ongewoon. Nu, hebben ze een aardig lapje groen met bomen en struiken tot hun beschikking. Leuk voor die beestjes maar dan moet je wel de tijd en geduld hebben om de beestjes te vinden en zien laat staan dat ze willen poseren. Vaak zag ik dan alleen het nobele achterste en daar moest ik het mee doen. Dus een tijd lang geen tijger te vinden. Tot op een dag. Ja warempel: de tijger, daar is die. Ik had mijn fototoestel met telelens bij me, kon mijn cool vinden en dit mooie en profiel des tijgers werd op de gevoelige plaat gezet. Beiden vinden we de foto geslaagd. 

Overweldigd zijn wij.

Na de onstuitbare wildemansrit op de achtbaan van ons leven zijn we een beetje tot rust aan het komen.

Overweldigd zijn we door het vele blijken van medeleven die ons bereikten en nog steeds bereiken via Facebook, mail en persoonlijk ontmoetingen lijken we een beetje tot rust te komen.

Nog steeds is ons huis onwerkelijke stil, overdonderend stil.

Het moet maar.

We wachten op haar as die we gaan uitstrooien op ons lievelings meditatie plek waar we beiden onze aandacht richtten op de voor onze relevantie prikkels.

Ik keek naar de schepen en zij naar de watervogels.

Nu lees ik de Facebook berichten regelmatig door en vindt daar troost in. De band tussen mens en hond bestaat al eeuwen in enorme warmte en vriendschap tussen elkaar. Dit wordt bij elk bericht steeds bevestigd en ik wil dank zeggen aan onze Facebook vrienden, mail vrienden en oude vrienden.

Ik ondervind hier enorme steun aan en wanneer ik verdrietig kijk ontmoet ik veel herkennende blikken en het weten wat er met ons gebeurt.

Gisteren ontvingen we een mail uit het verre Griekenland vanuit het mooie eiland Amorgos waar Jesse ter wereld kwam en haar peetmoeder uit Delft. De eerste opvang moeders die haar voorzichtig leidden richting Nederland en naar ons huis. Prachtig is het verwoord en ik hoop dat jullie Engels kunnen lezen want dit vertalen is voor mij onmogelijk.

Els and Jeroon

My heart bleeds for you.. I  get a tightness in my chest whenever I think of my dog Roberto having to leave us one day, in the near future as he is almost 14 and has had some health issues this year..

Of course you miss Jesse.. especially when you wake up in the morning without her.. or come home and she is not waiting, the pain can be so sharp.. everywhere you look, her absence is felt and memories come flooding back. Sweet ones, funny ones and ones that gave you both a close bond with her. The y give us so much joy and a house without  a dog, at least for me, feels empty.. Cats are an important presence too, but again in a different way.

I really want to thank you for making it possible for her to have enjoyed so many years of care, true love, and safety .The exact opposite of what a life of a stray dog in Greece can be. Without you, she would have faced all that, as a puppy, lost and helpless.

I am thinking of you both and share your pain, although the only comforting thought right now, is that she is no longer suffering. It takes courage to do what you did, and I also thank you for that. You were the best thing that happened to Jesse in her life, 2

so focus on what you gave each other, and keep her in your hearts  forever...

Jesse,

All the love in the world goes with you wherever you are resting..

With love, Lamia

Van haar Delftse pleegmoeder ontving ik de volgende mail nadat ik de vorige had doorgestuurd.

Prachtig en zo waar!

Ik kan me heel goed voorstellen dat deze reactie jullie goed doet.

Ook Lisiane en Jonathan (van zusje Kata) en Heleen en Peter (van zusje Tasca) zijn aangedaan door de dood van Jesse. Heleen vroeg je e-mail adres en dat heb ik gegeven. Ze tobt een beetje met haar gezondheid, dus weet niet of ze de energie vindt om jullie te mailen, maar dat was wel de bedoeling.

Gisteren.

Een goede vriend kwam bij ons om een afscheid te nemen van een gezamenlijke vriendin.

De dokter kwam binnen met een bedrukt gezicht.

Mengde de cocktail die haar in diepe slaap gaat brengen.

We leidden haar naar haar mand en rustig ging ze liggen.

Hij pakte haar pootje en ze liet dit in vertrouwen rustig toe.

De prik was gezet en in no time was ze op reis.

Wij, met zijn vieren stonden haar bij in haar laatste reis bij de allerlaatste injectie.

Ze bleef nog één nacht bij ons.

We aaiden en praatten tegen haar

Onze lieve hondenmeisje is weer terug in de oersoep waar we allen eens heen gaan.

Ze zal altijd in een stukje van mijn hart doorleven.

Goede reis Jesse.

Vanmiddag 16.15 hebben we afscheid genomen van Jesse, onze Griekse viervoeter. 

van een vriendin

Als ik oud ben, ziek of zwak, en pijn verjaagt de slaap.

Als onrust neemt van mij bezit

Doe dan wat onvermijdelijk is, …..laat me gaan…..

De laatste goede daad.

Beslis dan voor mij en wees niet laf.

Past eigenliefde bij de vriendschap die ik je gaf,

Of uitstel tot het beter past,

Bij een verloren strijd?

Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.

Jij loopt niet bij me weg:

Je kijkt me aan,

Je noemt mijn naam,

Je houd me stevig vast.

Vandaag voor het laatst

Groet ik je met mijn hondenstaart…

Wat jij liet doen deed je voor mij.

Je hebt me nog meer pijn bespaard.

Voor zinloos lijden mij bewaard.

Een zwaar besluit?

Nee, huil nu niet.

Een wijs besluit dat werd gegrond

Op een oud uniek verbond:

Jij bent mijn baas,

Ik ben jouw hond.

Dagelijkse dingen.

Jeroen slaapt.

Jesse slaapt?

De katten slapen.

Ik slaap niet anders zou ik dit stukje niet kunnen schrijven.

We praten veel.

Vooral ’s nachts in bed.

Lekker tegen elkaar kruipen.

In elkaars ogen kijken

We hebben het nu voornamelijk over Jesse en wat wijsheid is.

Eigenlijk weten we het niet/wel.

Wel zien we dat haar fierheid en levenslust uit haar ogen zijn verdwenen.

Ook een oude vriendin van haar zag het ook.

Vanmorgen wenste ze ons wijsheid toe.

We hopen ook dat de dierenarts goed kan luisteren

En hij ook het juiste doet.

Wordt vervolgd.