Mijn Meesterwerk

Space Oddity

Een jaar geleden ben ik gestopt bij de SKVR oftewel Stichting Kunst voor Rotterdammers. Ik ben daar 3 jaar geweest en lessen gevolgd bij Nico Kervezee in de groep “Het Experiment”. We werden als cursist  door Talens, een verffabrikant uitgenodigd om mee te doen met een schilder wedstrijd. Het thema was van een boek geschreven door Tommie Wieringa. Blz. zus en zo, het paginanummer ben ik vergeten. Daar werd geschreven over de zee en een nummer van Dave Bowie, Space Oddity.  http://youtu.be/D67kmFzSh_o   Het werk mocht maximaal 1 bij 1 m. zijn.  Dus, zoals gewoonlijk, koos ik de grootste maat. Ik had een klein tekeningetje van zo’n 5 cm omtrek waar je met wat fantasie een astronaut kunt zien. Dus hoe moest ik dat kleine figuur laten opvallen in zo’n groot werk. Wel, ik had een telescoop in gedachte. Wanneer je door de goede kant naar binnen kijkt vergroot je alles en omgekeerd dan wordt alles kleiner. Daar gebruikte ik krantenpapier voor. Ik had nog foto’s die ik gemaakt had door tegen de zon in te schieten. Ik maakte daar een malletjes van en bestelde ook wat foto’s op internet. De foto’s werden gepositioneerd en eerst werden de malletjes er losjes opgelijmd. Ik kladderde overal met verf kleuren blauwtinten en wit. Duwde daar nog een papier op en wreef daar zachtjes overheen, trok het papier daar af en dan krijg je vreemde ribbels, bobbels en lijnen.  De mallen werden verwijderd en daarop werden de foto’s geplakt. Als laatste maakte ik van deze losse componenten één geheel. Boven zien jullie mijn meesterwerk en deze hangt in de hal van ons appartementen complex. Tot nu toe heb ik geen enkele klacht gehoord en dat is heel wat. Alhoewel het mijn meesterwerk is ben ik niet de eerste geworden. Wat een barbaren, die juryleden.

Gewoon een mooi portret

KNUL

Soms maak ik een mooie foto gewoon per toeval. Hier is knul met tegenlicht genomen. Het heeft wat dromerigs.

Grijs en Grauw

In de mist

Dat grijs en grauw heeft toch ook zijn eigen charme.

Eindelijk Rust

Dit zegt alles!

Er bestaan mensen die van klussen houden. Als ze geen klus onderhanden hebben gaan ze zich vervelen en bedenken een nieuw project. Vaak echte mannen. Ze gaan liever klussen dan op vakantie. Als ze het gezinsbudget beheren vinden zij dikwijls dat er weinig geld is voor vakantie omdat een verbouwing onafwendbaar is. Die mannen balen als het af is. Bij mij is dat precies andersom. Ik baal van klussen maar ik ben blij met het resultaat. Ik besteed het liefst zoveel mogelijk geld aan vakantie.

Als het alleen aan mij had gelegen, was er nooit iets aan ons huis veranderd en was ik er ingetrokken zoals we het gekocht hebben: Johnny Jordaan-stijl met  gebloemd, verguld behang, witgemoffelde metalen open haard, bordeelkroonluchter, hemelbed en al. (De vorige eigenaar is plotseling overleden en zijn erfgenamen hadden – hoe bestaat het -  geen belangstelling voor de inboedel.)
Mijn partner dacht daar anders over dus toen is er heel wat afgeklust. Daar droom ik nog weleens van als ik zwaar getafeld heb.
Vorige week was het herfstvakantie voor de kinderen en wij, de ouders waren ook vrij. Het was prachtig weer. Een mooie gelegenheid om iets leuks te doen met het hele gezin.
Echter, er moesten nodig twee slaapkamers geschilderd worden. Mijn vrouw nam alle huishoudelijke taken voor haar rekening en ik mocht mij geheel wijden aan het verven. Het is allemaal prima gelukt en we zijn blij met het resultaat. Maar tot welk een prijs. Gaandeweg de week werd ik steeds vermoeider, nerveuzer en chagrijniger. Voor een marathon draai ik m’n hand niet om maar dit…Verf aan m’n handen, de huid droog door de terpentine, koppijn van de verflucht, niet zomaar ergens kunnen gaan zitten door mogelijke verf op m’n kleding, chaos door verplaatste meubels, oppassen dat je geen verf morst of omgooit. Bloody hell.
De vakantie is voorbij en ik ben weer aan het werk. Eindelijk rust.

Laaglander

BELLE VOCI

Belle Voci, Kamerkoor o.l.v. Nedyalka Todorova

door Hot

BELLE VOCI, waar haal ik dat nu vandaan?
Het is een Haags kamerkoor bestaande uit 12 mensen en een dirigente. Zes mannen en zes vrouwen onder leiding van Nedyalka Todorova, Bulgaarse van oorsprong.
Gisteren de 28ste waren we uitgenodigd door twee vrienden die we lange tijd uit het oog waren verloren. Bij de bruiloft in Engeland, de 10de juli jl. hebben we hen herontmoet na ten minste twintig jaar volledig onzer eigen levens te hebben geleid. Als cadeau zongen deze twee uit Den Haag een aantal liederen die zij ook gezongen hadden op een Festival voor Orthodoxe Zang in Bulgarije afgelopen jaar en deden dat ook nog A Capella, en dat vonden wij, maar ook de vele andere gasten zeer indrukwekkend en mooi, en toen wij dus uitgenodigd werden om in de middeleeuwse dorpskerk te Kethel een optreden te mogen bijwonen wilden en konden we geen nee zeggen.
Het was fabelachtig, en zo met zijn twaalven soms met de dirigente Nedyalka, met zijn dertienen en met het Thema DOSTOINO EST, zal het ons lang bijblijven.
Na afloop hebben de twee die ons uitnodigden nog heerlijk een glas wijn genuttigd bij ons thuis, en dat was ook bijzonder geslaagd.

Eventjes tijd voor mezelf

Vandaag heb ik het nogal druk. Normaliter maak ik ons huis clean. Ik hou pas van huishoudelijk werk als het af is. Dan geniet ik van ons schone huis. Vanmiddag komen er mensen van een installatie bureau van onze cv ketel en deze is ingewikkeld. Er zit ook een warmte terugwinunit boven de cv. Het is een Agpo Ferroli een ouderwetse fiat 500  onder de cv,s. Als ze het doen is het ideaal systeem, maar deze cv’s zijn al 15 jaar oud en dat beginnen we te merken. Het probleem is om in ieder geval alle neuzen naar een kant te krijgen voor de vervanging. Toen we hier kwamen wonen was het al duidelijk voor ons dat de vervanging er aan zat te komen en legde het geld hiervoor opzij.  Maar een tijd geleden hadden de bewoners afgesproken dat het een individuele verantwoordelijkheid is. Ieder voor zich, dus. Dit kan niet, we hebben een gezamenlijke aan en afvoer van de rook en water. Iedereen die begint mee gaat doen vraagt dezelfde vragen en ik geef dus antwoord, maar ze vinden het zo gek dat elke keer er weer een expert wordt gevraagd om dit te bekijken. Dus vanmiddag komt er weer eentje kijken. Over 4 weken komt er een vergadering en ik heb gevraagd of die expert erbij is om alles uit te leggen. Wij zijn geen kenners en er komen weer dezelfde vragen. Ik hoop dat er eindelijk een eenduidig antwoord komt dan kunnen we eindelijk beginnen. Men zegt dat we de lessen krijgen die we nodig hebben. Ik leer steeds meer om geduldiger te worden. Niet dat ik hier op zit te wachten maar voor de medemens is dit wel zo prettig. De tijd zal het leren.

Hunting tigers

Ze is in ieder geval "Gestreept!"

Mijn lief en ik zijn vandaag naar de dierentuin gegaan. Het zag eruit dat we het niet droog zouden houden maar het weer werd steeds beter. Ik had me voorgenomen om vandaag naar de tijgers te gaan. Deze mooie dieren wilde ik vandaag fotograferen en Roen was het met me eens. We liepen naar het tijgerverblijf in Azië een deel van Blijdorp en drukte ondertussen regelmatig op het knopje   Http://youtu.be/cS4vUaNQKHk   We fotografeerden leeuwen, gieren, tapirs enz. Toen we bij het tijgerverblijf waren aangekomen zagen we van alles maar: geen tijgers. We keken overal om ons heen waar de vermaledijde dieren  zich bevonden. Helaas; geen tijgers te zien. Zucht! Langzamerhand gingen we weer richting thuis en hopen dat bij ons volgend bezoek we eindelijk de tijgers zullen zien.

In Ochtendrood

onhoorbaar

schudt de nacht

stukjes donker van de snaren

 

als het eerste licht

de schaduwen doet trillen

in aanzet voor het zonconcert

 

gelijkgestemd

in ochtendrood legt

de nieuwe dag haar uren bloot

 

ontwakend waaiert wind

de klanken rond van

deze schitterende morgenstond

 

 

wil melker

16/05/2012

 

Soms vind ik een gedicht zo mooi dat ik die stiekum, héél stiekum in mijn blog zet omdat het zo goed bij mijn foto past.

Spelen

Berenklauw?

We liepen laatst in Vijfsluizen waar veel tuinhuizen staan. Ik kon duidelijk merken dat we in de nazomer zijn beland. We liepen naar ons favoriete bramenstruikgewas en zagen tegelijkertijd de uitgebloeide en verdroogde berenklauwen. Ik hou hier van want die zijn leuk fotomateriaal. We plukten er een paar van om mee naar huis te nemen. Thuis pakte ik wat leer en de macrolens en nam hier foto’s van. Inzoomen, uitzoomen. Zitten, plant verplaatsen, buigen en noem maar op. Alle standjes werden afgewerkt. Daarna downloaden in de computer en; Let the game begin! Goed muziekje opgezet en de mooi plaatjes met allerlei filterknopjes bewerkt van z/w tot rare kleuren. Niet alles is even fraai maar dit is een van de mooiste

Hermann Hesse en Nick Drake

Ik kan me voorstellen dat niet iedereen deze mensen kennen. De eerste is een Duitse schrijver  http://nl.wikipedia.org/wiki/Hermann_Hesse

En de tweede is een Engelse singer-songwriter http://nl.wikipedia.org/wiki/Nick_Drake
Op deze sites staan de levensverhalen van deze mensen. Ik ben een oud hippie kind en heb door diverse mensen die ook giga leesbeesten en muziekliefhebbers zijn het een en ander geleerd. Daar ben ik nog steeds blij mee. Herman Hesse is een schrijver waarvan ik het elementaire gedachtengoed van het Boeddhisme heb leren kennen. Ik ben geen technisch lezer en een theorie als roman te leren kennen is voor mij de beste manier. Ik ben dus een liefhebber van o.a. een roman “Siddharta” een van mijn lievelingsboeken en eens in de zoveel tijd duik ik er weer in.  Het is een verhaal dat lijkt op het levensverhaal van De Boeddha. Hij werd in een rijk Brahmaans gezin geboren en gaat op reis om te leren. Onderweg leert hij bij en leert hij af. Een menselijk verhaal dat ik herken. Hij komt op een dag bij de rivier die terwijl hij daar zit  zijn leermeester is en daar bereikt hij zijn verlichting. Daar komt Nick Drake om de hoek. http://youtu.be/_x01fnJSjf4   Ik heb het over zijn nummer “Riverman” van zijn eerste lp. Een schitterend nummer die met zijn zachte, weemoedige stem me meeneemt naar… Wat ik maar wil. Dit is dus een duo die elkaar nooit hebben leren kennen en zich toch door hetzelfde thema laten meevoeren.