Wat kan ik doen.

Een tijd geleden zat ik op de cursus “Het Experiment” gegeven door Nico Kervezee bij de SKVR. Dus wordt er in het begin van elke cursus jaar een opdracht verstrekt. Dit jaar was het; “Herinneringen enz.” Mijn invulling hieraan dacht ik aan stambomen, leren lezen, schrijven en rekenen. Al die getallen die je ziet zijn de geboortedata van mijn gezin v.a. de geboortejaar van mijn ouders t/m mijn kleinkinderen. Dit maal niet naast een boom of zoiets maar gewoon van begin tot het einde en dan weer opnieuw beginnen. Ik verzon ook een zin dat telkens werd gerepeteerd. Er wordt hier ook naar de vorm gezocht. Dit werk is de 1^ste van een reeks van experimenten om deze opdracht vorm te geven.    

Straatfotografie

We gaan vaak met allerlei festivals in de stad samen of alleen met ons fototoestel de stad in. Ik heb dan de neiging zoals de beroemde fotograaf Ed van der Elsken aan omstanders te vragen of ik een portretfoto van hen mag maken. Meestal zeggen ze ja. De ene is wat enthousiasme dan de ander. De ene is wat schuchter. Soms ontstaat er iets van een oogcontact. Dit vind ik de leukste. Deze is van een marktkoopman. Overigens kun je via Google allerlei sites over Ed van der Elsken vinden. Geniet van zijn foto's want ze zijn veel beter dan die van  ondergetekende. 

Black Coffee

De regen tikt tegen de ramen.

We zijn even gaan wandelen met onze Jesse

Wij met onze petten op en zij met haar oortjes in regenstand

Nu, staat er een bakkie koffie voor onze neuzen

Roen zoekt bussen en ik schrijf dit stukje

Terwijl de Pointer Sisters de blues zingen

De aloude ballade “Black Coffee” door de boxen wordt gestuwd.

Klik op de onderstreepte code en geniet met ons mee. 

http://youtu.be/L1qWAg1YkTA

Hoera!

Het komt eraan. De lente!

Sneeuwklokjes en krokussen steken hun kopjes naar boven.

Verse groente is stervensduur.

Katjes zijn bijna uitgebloeid.

Stapelwolken stapelen zich op.

En de koude is bijna uit de lucht.

Er komen goede tijden aan.

Lente.

Napret.

Marieke

Gisteren hebben we een leuke dag gehad. We kregen bezoek uit Frankrijk! Marieke, de dochter van French Sister met lief en jong spruit kwamen een dagje bij ons doorbrengen. We kennen de beide ouders van Joline wel. Joline, een schat van een kind van bijna 2 jaar. Vrolijk en blij met een eigenzinnig karakter. Joline met de krullen van haar pa en de ogen van haar moeder. Ze weet wat ze wil en niet. Dus ook dat ze van alles zelf wil doen. Ze wil haar wandelwagen zelf duwen en dat valt niet mee. En de wandeling die we in gedachte hadden werd een eindeloos slenterpartij. Wat hebben Marieke en Ari een geduld met de kleine maar ze geven haar helemaal niet altijd haar zin. We gingen naar een supermarkt, Bas van der Heyden. Doet ze altijd wanneer ze in Nederland zijn. Stroopwafels, hagelslag, Nederlands brood enz. Dit hebben ze niet in Frankrijk. Hagelslag wordt alleen gebruikt als taartversiering en in pakjes van 50 gr. verkocht. Wanneer zij komen is het verwelkomen van oude vrienden die je niet dagelijks zie maar toch vertrouwd en eigen is. Na een eenvoudige doch voedzame maaltijd te hebben genuttigd gingen ze naar haar zus in Lille terug en we verheugen ons nu al op hun volgend bezoek dat of bij hen plaats vindt of bij ons. Altijd goed. 

Het ‘n’ woord.

Waar is de tijd gebleven van negro-spirituals en negerzoenen. Toen wij, babyboomers nog jong, bruisend en hippie waren, hebben wij het racisme toch afgeschaft. Let wel, racisme hebben we afgeschaft, negers hebben we gelukkig niet afgeschaft. Die laten zich niet afschaffen. Dacht ik. Maar nu moet Arnon Grunberg uitleggen dat hij het woord neger heeft gebruikt in een boek maar dat dat in het Amerikaans niet als ‘negro’ mag worden vertaald want dat is kwetsend. Of iets dergelijks. Ik ken geen alternatief met dezelfde betekenis als neger. Zo is er een taalkundig probleem op grond van beleefdheid jegens een bevolkingsgroep. Want ik wil niemand beledigen en zeker die grote gasten niet. Respect man. Wat betekent ‘neger’? Een persoon uit Afrika of afstammend uit Afrika, bezuiden de Sahara. Dat is een mondvol. We kennen het woord ‘creool’ maar daar mee worden alleen Surinamers van Afrikaanse afkomst bedoeld. Je kunt ‘zwarte’ zeggen maar dat klinkt ook niet sympathiek, een beetje als kale, dikke of rooie: snauwerig. En ze zijn niet zwart maar bruin.  En als je het over zwarte scholen of zwarte buurten hebt gaat dat over alle allochtonen. Trouwens, hippe of geëngageerde Hindoestanen noemen zichzelf ook zwart. En dan zijn er de Papoea’s en de Australische Aboriginals, net zo zwart maar geen negers. In de VS, uitvinders van politieke correctheid, zijn ze via negroes, blacks, Afro-Americans nu op African-Americans uitgekomen. Als je die omweg bekijkt is het de vraag of het hierbij blijft want African-Americans impliceren Noord-Afrikaanse Amerikanen maar dat zijn geen negers. Intussen noemen rappers elkaar liefdevol ‘nigga’. In het televisieprogramma over slavernij vertelde een bosneger dat hij een hekel heeft aan de term ‘Marron’ maar trots is op zijn status als bosneger. Want Marron staat voor weggelopen vee maar een bosneger is vrij en trots.

De beste oplossing is nog alle rassen afschaffen. Weg met de Chinezen, Japanners, indianen(Sorry, native Americans), Naffers, Cabo’s, Turken, Arabieren, eskimo’s (Sorry, Inuit), Hindoe’s, blanken, joden, Latino’s, Roma, Sinti. Weg ermee. We erkennen alleen nog mensen. Van licht beige tot donker beige. Met de menselijke waardigheid. Sommige van die waardige wereldburgers zijn beter in dansen en muziek, anderen beter in wetenschap en schaatsen maar een kniesoor die daar op let. Eén grote gelukkige familie.

Laaglander

Drumming 3

Een aantal jaren gelden was het weer eens 14 februari en ik moest wat verzinnen voor mijn liefs zijn verjaardag. Soms ontvoer ik hem en neem hem naar een plek waar die nog nooit is geweest. In dit geval was het de nieuwe kerk, zo’n 300 jaar gelden gebouwd, voor een concert de groep Can, ook al waren ze geen band meer ze treden nog vaak gezamenlijk op. Het was een prachtige muziektempel en we zaten vooraan en zagen Jaki Lieberzeit, de drummer van de band.  En, oh boy, wat kan hij drummen! Strak, op 4 trommels met stok beheerste hij dit strakke ritme. We waren helemaal daas! Can alhoewel het een Duitse Krautgroep, dus eigenlijk naast de deur had nog nooit in Nederland opgetreden. Ze hebben zo hun eigen beat, sound  Je houdt ervan of je krijgt er een enorme aversie tegen hen. Het niet wat je noem een dagelijks rockband. Ik heb een solo optreden van Jaki op You Tube gevonden. Veel plezier!  http://youtu.be/5a_XVM7LGnk

Birth of the Beat.

Het gehoor is het eerste dat wordt gewekt tijdens het ontstaan van een mensenkind. Ik had toen het idee dat er een serene rust heerste onder het hart van je moeder. Dat bij het ontwaken je het geklop van haar hart hoorde welk diverse ritmes ten gehore bracht al naar gelang het gemoed van haar. Rustig wanneer zij rustig was en wanneer ze onrustig werd haar hart op hol sloeg. Later, veel later werd er een plaat uitgebracht met de geluiden die werden ervaren door de embryo. Ik heb de plaat gehoord en het was een kolere herrie. Niet alleen werd het hart gehoord maar ook het geluid van de longen met de in en uitademingen, het gesuis van het bloed dat door de aderen werden gestuwd en ook werd de huid gestimuleerd door het vruchtwater waarin het zich bevindt. Ik denk dat daar de birth of the beat begint. Dat met elke trommelslag er een bron van herkenning is. Het trommelgeluid is de eerste muziek die onze verre voorouders zagen als een godsgeschenk waarmee zij het hogere vereerden. Zij trommelden tijdens levensfasen zoals geboorte, de overgang van kind tot volwassene, vruchtbaarheidsfeesten en wat nog meer. Ik zag dat kleine kinderen dansen op de beat en daar enorm plezier aan beleven. Dit is een geluid dat ons verbindt. http://youtu.be/RaYvMwQd3cs Dit is een prachtig muziekstuk van Steve Reich en wordt gepeeld op 6 marimba’s. Het zijn houten muziekinstrumenten waarin ik dit godsgeschenk hoor en ook een later versie van de Birth of the Beat.   

Drumming 2.

In de tijd dat ik Roen leerde kennen had ik zo’n 2 meter lp’s en hij had er ongeveer 15. Ik doe maar een gok. Hij had er eentje van Africa  Djole.  http://youtu.be/swx6iOwo2YE Hij was er helemaal desolaat van. Had ze live gezien op een schoolfeest en vertelde mij hoe hij in de blik van een van de drummers verzonken was geraakt. Deze blik ziet hij nog als het ware wanneer hij deze muziek hoort. Later, veel  later werd er in de buurt waar we waren gaan wonen te Schiedam dat er een djembe leraar les gaf. Wij schaften een djembe aan bij de Wereldwinkel en hij ging lessen. Wie weet schrijft hij nog over die tijd. Zo af en toe speelde hij op dit instrument en Jesse was er zeer geïnteresseerd in. 

Lente?

Ze zeggen dat het eraan zit te komen. Geloven jullie dit ook?