Oude gezegdes kloppen vaak.

Eentje ervan luidt: “Als je een patiënt dood wil hebben stuur hem dan zoveel mogelijk doctoren”. Zo bleek dat na een 5 jaarlijkse scan dat mijn aangezichtsholtes vol zaten. Dus lag ik later op de OK om deze te laten legen. Alles ging goed alleen begon ik ernstig te hoesten omdat mijn keel beschadigd was door de ademhalingstube. Ze hadden eerst een te grote gebruikt. Alleen dat hoesten ging niet over en ik bleef dus klagen. Na enkele onderzoeken bleek dat ik een gedraaide halsslagader en een kloppende ader die zichtbaar was had. Mijn huisarts was zo wijs me naar een keelspecialist te sturen. Onder de KNO’s heb je weer diverse specialismes en keelspecialisten zijn zeldzaam. Die vertelde dat de verdraaide halsslagader eigenlijk een goedaardige cyste is waarmee ik 100 kan worden en dat mijn stembanden niet aansluiten en dat door mijn medicatie deze ook wat slapper zijn en ik mogelijkerwijze last heb van slaap apnoe. Dit moet nog worden onderzocht. Zijn verklaring ging verder doordat die stembanden niet sluiten dat daar wat maagzuur terecht komt wanneer ik slaap en dat deze hoestaanvallen veroorzaken door de irritatie van het zuur. Roen en ik zijn er stil van en dat gebeurt niet vaak. De KNO arts in het Havenziekenhuis heeft ons dus lulkoek voorgeschoteld. 

Herfst.

De bladeren met de mooie herfstkleuren vallen van de bomen. De groene frisse blaadjes worden vervangen door de kale dorre takken. De mist die zich uitspreid over de weilanden als je uit het raam van de trein kijkt en de kinderen die tekeningen maken op de bevochtigde ramen in de ochtend. Mensen die verkleumt op het station staan met een to-go koffie tussen hun handen geklemd en je hun adem ziet uitblazen die lijken op rookwolkjes. De zomerse topjes en jasjes en broekjes en de fleurige look die wordt vervangen door een winterjas en een dikke warme sjaal. De zon die langer onder blijft en eerder onder gaat. Je ziet en voelt het meteen, de zomerse dagen zijn voorbij. De overgang van zomer naar de herfst en koude winter tijden komen er weer aan. Ik hou er van! I can’t wait till the winter.

Eventjes etaleren

Sinds ik officieel samen met de andere etaleurs zijn gestopt met het etaleren als groep is er een roulatie rooster gemaakt zodat iedereen aan de beurt is. Vandaag was ik aan de beurt en ik had het geluk dat de inkoopster een aantal mooie Boeddha panelen heeft aangeschaft.  Dus het was niet veel werk maar het resultaat is er naar. Een paar “kisten” gedrapeerd en daarop de panelen gezet. Ik ben blij dat ik tegenwoordig een collega met spierballen heb en hij heeft me fijn met het sjouwen geholpen. Het was toch weer even leuk om te doen. 

Hoera, een nieuwe correspondent op mijn blog.

Ik heb er eentje gestrikt om haar kijk op de wereld op dit blog te vertellen. Ze is het “Arnhem’s Modemeisje” en dit zegt al heel wat over haar. Ze heeft al 2 stukjes ingeleverd en ik hoop een regelmatige stroom vanuit het Oosten te mogen ontvangen. Dit weekend schrijven Roen en ik haar introductie en foto in dit blog. De info hebben we al. Kortom; wees welkom en veel creativiteit toegewenst. 

Het was leuk!

 We waren 4 dagen weg. Naar Renesse was ons doel. 60 km van Rotterdam dus was het 2 ½ uur reizen met metro en bus. Als je Nederland wil verkennen neem dan de bus, die rijdt altijd om.  We zijn hier nog nooit geweest, hoewel, Roen herinnerde zich het een en ander. We hadden geboekt in een klein hotelletje, met de poëtische naam “Hotel Renesse”. http://www.hotelrenesse.nl/ Als verassing werden we in een studio gestopt. Meer ruimte om te zitten en te lopen. De bedden waren goed. Voor het eerst sinds jaren konden we niet tegen elkaar aan schuren, dus was het wennen. De douche was prima. De tv was klein en helaas, die zitkuipjes, daar zijn geen woorden voor. Na even zitten kregen we acuut las van houten billen. Dan duurt de avond lang. Dit hebben we bij het vertrek verteld aan de uitbaatster. Ze zette dit meteen op haar “to do list”. Het strand was 15 minuten lopen en 2 strandpaviljoenen waren open. We hebben niet meer zoveel uithoudingsvermogen en Jesse des temeer. Strand, daar houdt ze van. Snuffelen, rennen, blaffen, andere honden ontmoeten, achter vogels jagen. We kwamen 3 Belgen tegen die speciaal voor de hond daar komen. De honden in België mogen niet los op het strand. Vreemd. We hebben 2 dagen gezworven in het mooie dorp. We kende het dus op ons duimpje dus zijn we de 3^de dag naar Zierikzee gegaan. Een prachtig middeleeuwse stad die goed geconserveerd is. Daar ook een Wereldwinkel bezocht, hoe kan het anders. Die zitten in een prachtig pand. De voormalige gevangenis. Groot! We werden eventjes jaloers en we kregen de grande toer. We zijn per slot van rekening “eigen volk”.  Daarna gingen we naar het goed bekend staan restaurant “De Proeverij” en waar ze de beste oesters serveren. http://www.restaurantdeproeverij.nl/?p=e185d8 Mijn lief kreeg een aanval van grote moed en waagde zich aan de oesters. Hij vond ze lekker! Een wereldwonder!  Jesse was een lief mokkeltje en als beloning kreeg ze stukjes stokbrood. Terug in Rotterdam gingen we lunchen op een oud bekend stekkie in de binnenstad en lieten ons verwennen met een grote maaltijdsalade. http://www.sijf.nl/ Daarna; naar huis. Ons eigen bed en hondenbak, en douche. Ook kwam ons geliefde kleinkind want die had gebeld en ons verteld dat ze langs kwam. Blij deden we de deur open en verwelkomden haar met open armen. 

Klassiek Hollands

Vandaag is het feest. Dus heb ik mijn lief en de Zuidelijke schone uitgenodigd voor een feestelijk diner. Ze hebben beiden mijn uitnodiging geaccepteerd. Terwijl Roen, naast me allerlei felicitaties via Facebook binnen haalt( nu al 33 stuks in verschillende talen) schrijf ik dit stukje. Wat is het menu? Het is dus klassiek Hollands. Gebakken biefstuk, boontjes, komkommersalade en appelmoes. Met een lekker glaasje wijn. Lekkerder dan dit kan niet. Ik kijk zo even kritisch om me heen, haal hier en daar een lapje overheen. Dan is het goed zo. Roen haalt de biefstuk en dan zijn de verplichtingen afgerond en vieren we feest. 

donderdagmorgen, mijn derde werkdag op het dagactiviteiten centrum

door Hot

Vanmorgen om 08.25uur kwam ik na een kwartiertje wandelen aan op mijn nieuwe werkplek. De eerste dag maandag was ik wat later doordat ik eerst fysiotherapie had, en ik was wat zenuwachtig over wat en wie ik daar aantreffen zou. Die zenuwen zijn nu al helemaal weg. Het is een aangename, vriendelijke en laagdrempelige plek, waar ik heel veel mensen blijk te kennen. Heel veel mensen zijn oud patiënten die ik op mijn vorige werkplek vaak zover probeerde te krijgen om wat meer structuur in hun leven toe te laten en iets te zoeken waardoor ze het prettig vinden om 's morgens hun bed uit te komen. En heel leuk om te zien dat deze activiteiten daadwerkelijk helpen bij het op de been blijven van velen.
Het is ook leuk om te zien wat ze er allemaal doen. Sommigen werken in de horeca, en zorgen dat er een behoorlijke lunch geserveerd word tussen de middag, waaronder een complete warme maaltijd met salade, maar ook diverse broodjes, altijd een verse handgemaakte soep, en die hebben onder andere de afgelopen dagen al geprobeerd om me behoorlijk te verwennen. Ze vinden het leuk om me hier tegen te komen, en maken voor het merendeel een goede indruk. Anderen zijn bezig met houtbewerking, weer anderen in de textiel, er is een computercursus te volgen, een groep is bezig met het organiseren van een politieke bijeenkomst i.v.m. de komende gemeenteraad verkiezingen en de veranderingen in de WMO, maar ook een maandelijkse kookclub, een groep die zich bezighoud met budget koken, een lijstenmakerij, anderen draaien de balie, en het merendeel gebeurd cliënten gestuurd. Er werken maar een aantal betaalde krachten die zorg dragen voor de indicaties, de evaluaties, het doelgericht naar iets toe werken en het bijhouden of dat doel moet worden aangepast. En zaken waarvan de zorgverzekeraars willen weten waarom ze dat moeten financieren. Het gaat om een kwetsbare groep mensen, en dan met zogenaamd bewezen therapieën cq, werkprojecten aankomen is moeilijk. In dat laatste kan ik mogelijkerwijze een rol spelen.
Afgelopen week heb ik hoofdzakelijk rondgekeken, gepraat, vergaderingen bijgewoond, en heel veel indrukken opgedaan. Bij thuiskomst ben ik dan erg moe, maar tot nu toe voldaan. Ik slaap dan ook heel goed en diep, en merk wel dat het een en ander zijn plekje nog moet vinden. Wel geeft het me voldoening dat ook een stap verder in het proces mensen weer wat zinvols in hun leven te helpen krijgen mogelijk een rol voor mij weg gelegd is.
Nu hebben Rose en ik een dikke week vakantie. Helemaal Top. Bij thuiskomst las ik ook een door haar geschreven stukje waar ik me erg goed bij voel.
Voor nu hou ik het hierbij. Voor iedere lezer. Veel plezier en de groeten.

Wat zeggen die getallen?

Nog één nachtje slapen

Wordt mijn liefje 54

Ik maak dit voor de 34^ste keer mee

Schelen we maar 9 jaar

Ik ga 1x hemels voor hem koken

Wij met z’n tweeën en 1 oude liefde

Hebben we meer dan 999.999x gekust

Nog 3 nachtjes slapen

Gaan we 3 dagen weg

Mag Jesse talloos rennen langs het strand

Ik verheug me er nu al op.

A Fox Tale

Ik hou gewoonweg erg van animatiefilmpjes. Deze is wel erg mooi.

http://youtu.be/piH5_aP0fY8 Heel veel plezier.

Wat gaan die dagen toch zo snel.

Ik had een aantal afspraken staan. Een met een ander en 2 met mezelf. Alles is goed gegaan alleen is de dag bijna weer voorbij. Soms prop ik mijn dagen mudvol. Dit schijnt een bekend probleem te zijn. Alleen is er dan geen keus en dan verlang ik ernaar om hier met mijn beide liefdes te lopen, Roen en onze viervoeter. Komt wel weer.